Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ελλάδα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ελλάδα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

14 Ιανουαρίου 2011

Ντύνομαι & τρώω ελληνικά, αρκεί όμως ....


Γιατί πολλές φορές έχουμε πέσει θύματα εξαπάτησης, αγοράζοντας "πλαστά" και "δήθεν" ελληνικά προιόντα, τα οποία έχουμε πληρώσει ανάλογα και στο τέλος διαπιστώναμε έκπληκτοι ότι το "ελληνικό" προιόν μας είναι εξ'ολοκλήρου ή κατά ένα πολύ μεγάλο ποσοστό εισαγόμενο και αμφιβόλου ποιότητας ......


27 Νοεμβρίου 2010

Οι κερδισμένοι και οι χαμένοι της επερχόμενης Κοινής Αγροτικής Πολιτικής


Τι αλλάζει με την νέα Κοινή Αγροτική Πολιτική από το 2013
Ανατροπές στις ενισχύσεις των αγροτών

Μαχαίρι στις αγροτικές ενισχύσεις φέρνει η νέα Κοινή Αγροτική Πολιτική (ΚΑΠ) από το 2013. Ωφελημένοι θα είναι οι ενεργοί παραγωγοί, όσοι δηλαδή παράγουν προϊόντα με ζήτηση στις αγορές και παράλληλα προστατεύουν και το περιβάλλον, ενώ καταργείται το μοντέλο «εισπράττω ένα ποσό, είτε παράγω, είτε όχι» που καθιερώθηκε την τελευταία δεκαετία, μοιράζοντας χρήματα σε αγρότες που ουδέποτε καλλιέργησαν τα χωράφια τους.

Το επικρατέστερο να υιοθετηθεί το προσεχές καλοκαίρι από τα 3 σενάρια της Κομισιόν σπάζει τις επιχορηγήσεις σε 4 σκέλη, θέτοντας πολύ αυστηρές προϋποθέσεις για τη χορήγησή τους: 
  1. Ένα μίνιμουμ ποσό ανά στρέμμα που θα παίρνουν όλοι όσοι έχουν εκμεταλλεύσεις, είτε παράγουν, είτε όχι, 
  2. ένα ποσό για όσους παράγουν προϊόντα που προσφέρουν στο περιβάλλον, 
  3. ένα άλλο για όσους δραστηριοποιούνται σε ορεινές, μειονεκτικές και νησιωτικές περιοχές, και 
  4. ένα τέταρτο θα συνδέεται με τα στρέμματα της παραγωγής ή τον αριθμό των ζώων. 
Για να εισπράξει και τα τέσσερα σκέλη της ενίσχυσης, ο παραγωγός θα πρέπει να πληροί όλες τις προϋποθέσεις, ενδεχόμενο εξαιρετικά δύσκολο. Επομένως, θεωρείται βέβαιο ότι αρκετοί από τους 720.000 σήμερα δικαιούχους θα λαμβάνουν λιγότερα από τα σημερινά χρήματα.

Οι κερδισμένοι των αλλαγών
Με μια πρώτη ανάγνωση, κερδισμένοι των αλλαγών θα είναι οι ανταγωνιστικοί αγρότες, όσοι παράγουν προϊόν με ζήτηση στο εξωτερικό, όπως για παράδειγμα αρκετοί από τους 400.000 σήμερα παραγωγούς ελαιολάδου, εφόσον σέβονται το περιβάλλον. Κερδισμένοι θα είναι επίσης οι νέοι αγρότες, που είτε δεν καλλιεργούσαν κατά την περίοδο αναφοράς 2000-2002, είτε εισήλθαν εκ των υστέρων στο επάγγελμα, όπως πολλοί παραγωγοί κηπευτικών που δεν ήταν τότε ανάμεσα στις επιδοτούμενες καλλιέργειες. Το ίδιο ισχύει για τους βιοκαλλιεργητές (κρασί, ελαιόλαδο), αφού η νέα ΚΑΠ δίνει έμφαση σε προϊόντα που παράγονται με περιορισμένη χρήση λιπασμάτων και για αρκετούς έλληνες αιγοπροβατοτρόφους σε ορεινές και μειονεκτικές περιοχές.

Το μεγάλο ερωτηματικό της νέας ΚΑΠ είναι ο προϋπολογισμός της. Αρκετές χώρες της Βόρειας Ευρώπης τάσσονται υπέρ των περικοπών των ενισχύσεων σε γεωργία και κτηνοτροφία. Αυτό σημαίνει λιγότερα χρήματα για περισσότερες χώρες, δεδομένου ότι αναμένεται διεύρυνση της Ε.Ε. με τα κράτη των Δυτικών Βαλκανίων. Ειδικά για την Ελλάδα είναι πολύ πιθανό ο προϋπολογισμός μετά το 2013 να είναι μικρότερος από τα σημερινά 3 δισ. ευρώ. Κι αυτό διότι ο μέσος όρος της ενίσχυσης που εισπράττει η χώρα μας είναι από τους υψηλότερους ανάμεσα στους 27 της Ε.Ε, χάρη στις παχυλές επιδοτήσεις της τριετίας 2000-2002 σε βασικά προϊόντα (λάδι, βαμβάκι, καπνά). Αν λοιπόν επικρατήσει η λογική να μην υπάρχουν μεγάλες αποκλίσεις στις ενισχύσεις των χωρών-μελών, τότε πολύ πιθανόν θα μειωθεί το ύψος και των ελληνικών.

Το ιστορικό της ΚΑΠ

Αναμφίβολα, η ΚΑΠ θα είναι ο κυριότερος λόγος της διαφωνίας που αναμένεται να εκδηλωθεί στις διαπραγματεύσεις για τον ευρωπαϊκό προϋπολογισμό, που θα ξεκινήσουν στις αρχές του 2011 για να καθοριστεί το οικονομικό πλαίσιο των ετών 2014-2020 της Ε.Ε. Η διατήρηση σημαντικών κονδυλίων για την ΚΑΠ, τα οποία κυμαίνονται σήμερα περίπου στα 55 δισ. ευρώ, αμφισβητείται, αναφέρεται σε δημοσίευμα της «Μonde». 
Η διατροφική ασφάλεια ήταν ένας από τους βασικούς λόγους που άρχισε η ΚΑΠ το 1962, στοχεύοντας στην ενίσχυση της παραγωγής, τη διατήρηση ενός αξιοπρεπούς επιπέδου ζωής για τους αγρότες και την εξασφάλιση λογικών τιμών. Οι στόχοι διατηρήθηκαν και κατά τη δεκαετία του 1970 όταν αναπτύχθηκαν πολλά αγροτικά προϊόντα. Σταδιακά, η ΚΑΠ υιοθέτησε αυστηρούς κανόνες υγιεινής και σήμερα οι άμεσες επιδοτήσεις στους αγρότες εξαρτώνται από την εφαρμογή «καλών πρακτικών»: την τήρηση περιβαλλοντικών οδηγιών, την εξασφάλιση της υγείας των ζώων. Ο σεβασμός προς το περιβάλλον απέκτησε μεγαλύτερο ρόλο στις αγροτικές επιδοτήσεις τη δεκαετία του 1990. Από το 1990 μέχρι το 2007 οι εκπομπές αερίων της γεωργικής παραγωγής μειώθηκαν κατά 20%. Η ΚΑΠ συνεισέφερε ακόμη στην ανάπτυξη γεωργικών εκτάσεων, που αντιστοιχούν στο 91% του ευρωπαϊκού εδάφους και στο 56% του πληθυσμού. Μάλιστα, σε ορισμένες απόμακρες περιοχές η γεωργία ήταν η μόνη οικονομική δραστηριότητα. Χωρίς τις επιδοτήσεις οι λιγότερο ανταγωνιστικές περιοχές θα είχαν εγκαταλειφθεί.

Ποιες θα είναι όμως οι κατευθυντήριες γραμμές της νέας ΚΑΠ; Η Γαλλία, η Γερμανία, η Ιταλία, η Ισπανία και η Πολωνία υποστηρίζουν τη διατήρηση μιας «φιλόδοξης» ΚΑΠ με δύο συμπληρωματικούς πυλώνες. Υποστηρίζουν ότι η διατήρηση του πρώτου πυλώνα, των άμεσων επιχορηγήσεων στους αγρότες, χρειάζεται λόγω του αυξημένου κόστους παραγωγής, λόγω απαιτήσεων, όπως η προστασία του περιβάλλοντος. Μία δεύτερη ομάδα χωρών, η Σουηδία, η Δανία και η Μεγάλη Βρετανία υποστηρίζουν ότι προτεραιότητα θα πρέπει να δοθεί στον δεύτερο πυλώνα, δηλαδή τη δημιουργία αγροτικών υποδομών, στον αγώνα κατά της κλιματικής αλλαγής. Άλλοι ωστόσο υποστηρίζουν ότι θα πρέπει να επανακαθοριστεί ένα πλαφόν ώστε οι αγροτικές επιχορηγήσεις να είναι μεταξύ 25% και 30% του ευρωπαϊκού προϋπολογισμού.

Το κείμενο αυτό δημοσιεύτηκε στο σημερινό φύλλο των "ΝΕΩΝ" (27.11.2010).


17 Νοεμβρίου 2010

Το ευρωπαικό παρα ...σκήνιο

 Επανερχόμαστε σιγά σιγά μετά τον εκλογικό "λήθαργο" με μια παγκόσμια επιτυχία.
Αποκαλύπτουμε το ....παρασκήνιο (ή καλύτερα το ευρω-παρασκήνιο) με τις δηλώσεις του Αυστριακού Υπουργού Οικονομικών κ. Πρόλ.













10 Οκτωβρίου 2010

Θα μας άρεσε πιο πολύ αυτή η εικόνα στην χώρα μας ;



Σε λίγο η συνέχεια......................

Θα ανεχόμασταν εμείς οι Έλληνες αυτή την εικόνα στην χώρα μας ;

 Δείτε τις εικόνες και αναρωτηθείτε εάν θα ανεχόμασταν ως Έλληνες τέτοιες εικόνες στις πόλεις και τα χωριά μας.

Η πολύ ενδιαφέρουσα συνέχεια... αργότερα....



6 Αυγούστου 2010

Μπουτίκ μεσογειακής διατροφής ο δρόμος για την Ελλάδα


Παραδοσιακά προϊόντα ποιότητας μπορούν να ανοίξουν τις ξένες αγορές
  
Άρθρο της Γιολάντας Τότσιου από τα «ΝΕΑ» της 6.8.2010

«Κι όμως, από το τι είναι στο τι μπορεί να είναι, περνάς μια γέφυρα που σε πάει, ούτε λίγο ούτε πολύ, από την Κόλαση στον Παράδεισο. Και το πιο παράξενο: έναν Παράδεισο φτιαγμένον από τα ίδια υλικά που είναι φτιαγμένη ακριβώς και η Κόλαση. Δεν είναι παρά η αντίληψη για τη διάταξη των υλικών που διαφέρει...».
Oδυσσέας Ελύτης, «Ανοιχτά Χαρτιά»

Ποτέ ο στίχος του ποιητή δεν μου φάνηκε πιο επίκαιρος, κυρίως γιατί βρίσκεται ένα στάδιο πριν από το τι μπορεί να γίνει, στο τι μπορεί να είναι. Τerra-patrie: η γη μας, ο πολιτισμός και η κουλτούρα μας. Η γη μας- η πατρίδα μας.

... Από το τι είναι στο τι μπορεί να είναι... 

 
Ο Κήπος των Εσπερίδων. Ο κήπος που χάρισε ως γαμήλιο δώρο η Γη στην Ηρα και τον Δία, τον κήπο που έβγαζε τα χρυσά μήλα- το χρυσάφι της γης, το χρυσάφι που μπορεί να δώσει η γη μας που την έχουμε απαξιώσει. Με αλόγιστη χρήση χημικών, μηχανημάτων, τη μονοκαλλιέργεια ή τις στρεβλές επιδοτήσεις, το πολιτιστικό απόθεμα του κάθε τόπου, το οποίο επίσης έχουμε απαξιώσει με μια στατική θεώρηση προσέλκυσης μαζικού τουρισμού κυρίως διερχόμενου, χαμηλής ποιότητας και χαμηλής προστιθέμενης αξίας για τον τόπο, terra patrie! Ενας κήπος- αγρόκτημα- «Φράγμα γεύσης», όπου οι Εσπερίδες θα φυλάσσουν τις προδιαγραφές ποιότητας, που προσδίδουν τα μοναδικά οργανοληπτικά χαρακτηριστικά των τοπικών ποικιλιών και περικλείουν τα αρώματα των βουνοκορφών της Πίνδου ή των Αγράφων, τη θαλάσσια αύρα, τον Γαρμπή ή τον Πουνέντε. Εχουμε ξεχάσει τη γεύση και το άρωμα της ντομάτας και της πιπεριάς, με τα άνοστα χοντρόφλουδα υβρίδια.

Ενας κήπος, ένα επισκέψιμο αγρόκτημα, που θα συνδυάζει τη βιοποικιλότητα του τόπου, τις τοπικές ποικιλίες και φυλές, τις παραδοσιακές τεχνικές με σύγχρονα επιστημονικά δεδομένα, τη δημιουργία πρότυπων μονάδων μεταποίησης και παραγωγής παραδοσιακών προϊόντων, τη συνεργασία με τα ερευνητικά ιδρύματα για την ανάδειξη των μοναδικών χαρακτηριστικών των προϊόντων αυτής της γης, την περιβαλλοντική διάσταση, σύμφωνα με τη Λευκή Βίβλο ΕU White Ρaper on Climate Change and Complementing Report «Αdapting to climate change: the challenge for Εuropean agriculture and rural areas», Τhe Commission staff working document «Τhe role of Εuropean agriculture in climate change mitigation».

...Δεν είναι παρά η διάταξη... 

 
Η μεσογειακή διατροφή και τα προϊόντα ποιότητας, καθώς και τα παραδοσιακά προϊόντα, έχουν αποτελέσει τελευταία αντικείμενο πολλαπλών αναφορών και υπομνημάτων που τονίζουν τη σπουδαιότητά τους για την ελληνική Οικονομία- πλην όμως δεν έχει τεθεί ποτέ ένα πλαίσιο αξιοποίησης και προώθησης της τοπικής γεωργικής παραγωγής προς αυτήν την κατεύθυνση και δεν έχει αξιοποιηθεί ως εργαλείο marketingανάπτυξης και οικονομικής ευημερίας των παραγωγών πρωτογενών και μεταποιημένων προϊόντων, ως αναπτυξιακό εργαλείο εν τέλει, πολύ δε περισσότερο ως εργαλείο ανάδειξης και σύνδεσης με τον τουρισμό, ως δημιουργία προστιθέμενης αξίας για τις περιοχές προορισμού. Η επιστημονική κοινότητα έχει σημαντικές εργασίες σχετικά, πλην όμως δεν αρκεί και δεν συνδέεται με την αναπτυξιακή διαδικασία.

Τα χόρτα του βουνού, το σταμναγκάθι ή η εισαγόμενη ρόκα και τα υβρίδια οπωροκηπευτικών δεν έχουν καμιά θετική επίδραση στην αγροτική ή εθνική οικονομία. Στον τομέα των οπωροκηπευτικών σκέφτομαι μια ποικιλία προϊόντων μεσογειακής διατροφής- τα περίφημα ελληνικά λαδερά σε διάφορες νέες συσκευασίες, με κυρίως εξαγωγικό προφίλ «Μediterranean Vegetarian Line», καθώς και μια σειρά gourmet προϊόντων μεσογειακής διατροφής με ελαιόλαδο και τα διάφορα λαχανικά γεμιστά με ρύζι και κιμά. Σκέφτομαι μια «παλέτα κυκλαδίτικων τυριών»- από τα περίπου 40 μοναδικά τυριά των Κυκλάδων- που θα προβάλλει την ταυτότητα και την ιδιαιτερότητα των νησιών, με τη μοναδική βλάστηση που, ποτισμένη από την αλμύρα της θάλασσας προσδίδει στο γάλα και κατ΄ επέκταση στο τυρί μια μοναδικότητα αντάξια φημισμένων γαλλικών ή ιταλικών τυριών, ικανά να ικανοποιήσουν και τον πιο απαιτητικό ουρανίσκο.

Σκέφτομαι ένα «ψάρι ημέρας» Κυκλάδων, Ευρίπου, Αμβρακικού, Χαλκιδικής, με αισθητήρια που καταδεικνύουν τη «φρεσκότητα».

Σκέφτομαι ακόμη πως τα περίφημα παραδοσιακά μας προϊόντα- για τα οποία γίνεται τόσος λόγος και για τα οποία υπάρχει αυξανόμενη ζήτηση- δεν έχουν καν θεσμικό πλαίσιο. Σκέφτομαι μια Ελλάδα «boutique» γεωργικών προϊόντων και τροφίμων στην Ευρώπη.

Εθνικός κατάλογος και ετικέτες ποιότητας για παραδοσιακά προϊόντα
 
Υιοθέτηση μέτρων: Τα μέτρα που προβλέπει ο ΚΑΝ. 1698/2005 σχετικά με τα προϊόντα ποιότητας, τη σύνδεση της γεωργικής παραγωγής με την έρευνα και την τεχνολογία, τη δημιουργία ειδικών σημάτων ποιότητας- νησιωτικά, ορεινά, παραδοσιακά, premium quality. Στοιχεία που, για παράδειγμα στη Γαλλία, αντιπροσωπεύουν οι «κόκκινες ετικέτες» (label rouge) και τα ειδικά σήματα για τα υπερπόντια νησιά-, ανάπτυξη ενός Εθνικού Καταλόγου Παραδοσιακών Προϊόντων. Αξίζει να αναφερθεί ότι η Ιταλία έχει κατοχυρώσει έναν εθνικό κατάλογο 3.500 παραδοσιακών προϊόντων με συστηματική δουλειά.

Εικονική πραγματικότητα; 

Ενα βήμα παραπέρα: μια επένδυση έντασης γνώσης και εργασίας με χαμηλή εκμηχάνιση αλλά με state-of-the-art της επιστημονικής γνώσης και τεχνολογίας, και ισχυρά στοιχεία της κουλτούρας και της παράδοσης. Τα στοιχεία αυτά συμβαδίζουν σε όλα τα προϊόντα ποιότητας με ισχυρή φήμη και υψηλή εμπορική αξία. Κονιάκ, port, φημισμένα γαλλικά ή ιταλικά τυριά, αλλαντικά, ξίδι balsamico κ.ά.

Και ένα βήμα παραπέρα: να γίνει ένα υπαίθριο μουσείο ιστορίας της γης και της καλλιέργειάς της, για να ενημερωθούμε για το χρυσάφι της. Να θυμηθούν οι ενήλικοι και να μάθουν οι νέοι το άρωμα της γης- όχι του γκαζόν και του τσιμέντου- το άρωμα των καρπών. Να θυμηθούμε ότι στην αθηναϊκή κοινωνία του 5ου π.Χ. αιώνα τιμούσαν τις γεωργικές ασχολίες ως το θεμέλιο της εθνικής οικονομίας και ο αγρότης είχε πολιτικά δικαιώματα, ενώ οι τραπεζίτες προέρχονταν σχεδόν εξ ολοκλήρου από τις τάξεις που δεν είχαν δικαίωμα ψήφου- Will Durant, Τhe story of civilization, Τόμος Β, Η κλασική μας κληρονομιά, ΕΛΛΑΣ, 1957!!!

Και ένα βήμα παραπέρα: εκτός από την επιστημονική γνώση και τους παραγωγούς, στην αναπτυξιακή διαδικασία χρειάζεται η συμμετοχή των καλλιτεχνών δημιουργών και της διανόησης, για να κάνουν πνευματικές, αισθητικές και καλλιτεχνικές παρεμβάσεις, να προβάλλουν τη γη, τους καρπούς και το πνεύμα, να συμβάλλουν στο όραμα για την ανάπτυξη των περιοχών.

Με τις ιδέες, τα πινέλα τους, τις πρώτες ύλες της γης, την έμπνευσή τους...

Ενα βήμα παραπέρα: ένας ύμνος στη γη, στη γονιμότητα, στη βιοποικιλότητα, μια γιορτή όπως τα «Θεσμοφόρια», που γιορτάζονταν στις ευρύτερες περιοχές της Ελλάδας το φθινόπωρο, προς τιμήν της Δήμητρας Θεσμοφόρου- μια ενότητα εκδηλώσεων σχετικά με τους καρπούς της γης και του πνεύματος- μια σύνδεση της γαστρονομίας με τη σύγχρονη καλλιτεχνική δημιουργία, μια σύνδεση του τουρισμού με την τοπική ταυ τότητα. Ως πρωτόλεια έκφραση αυτής της προσέγγισης μπορεί να θεωρηθούν οι «Γιορτές Ελληνικής Γης» που πρόσφατα ανήγγειλε η υπουργός Α.Α.&Τ., οι οποίες με κατάλληλη επεξεργασία μπορούν να αποκτήσουν τεχνικό χαρακτήρα- όπως υποδηλώνει η «Θεσμοφόρος» Δήμητρα.

Την ξεχάσαμε την τοπική ταυτότητα. Μπροστά στο glamour του life-style των φερόμενων ως goldenboys ή ως golden ΤV περσόνες, ξεχάσαμε το πραγματικό χρυσάφι της γης και του τόπου μας. Φτάσαμε να διαφημίζουμε τα Αγραφα ως Φινλανδία, τις Εκβολές του Αχέροντα ως Καραϊβική και τους βιότοπους του Νέστου και του Εβρου ως Γαλάζιο Δούναβη!!!

Γαία- Γη- Πατρίδα στον υπερθετικό! 
 
Ο Κήπος των Εσπερίδων μπορεί να είναι επένδυση μέσης ή μεγάλης κλίμακας- ή να διαχυθεί σε πολλά μέρη της Ελλάδας με συνεργασίες μικρών αγροκτημάτων- ο στόχος όμως είναι το χρυσάφι της γης.

Της γης που ερημώνει όταν κλείνουν τα φώτα της τουριστικής περιόδου και αφήνει ως προστιθέμενη αξία τα απορρίμματα και τα πλαστικά μπουκαλάκια νερού στις χωματερές.

Και εδώ τίθεται το θέμα της προστιθέμενης αξίας, της συμπληρωματικότητας και της συνέργειας μεταξύ τουρισμού και γεωργικής παραγωγής και γαστρονομίας. Διότι γαστρονομία δεν νοείται με εισαγόμενα προϊόντα, ούτε ανάπτυξη. Ισως μόνο lifestyle.

Η Γιολάντα Τότσιου είναι γεωπόνος (Ρh.D) - Σύμβουλος Ανάπτυξης (ytotsiou@yahoo.gr)


Σύνδεση τουρισμού, πολιτισμού, τοπικής ταυτότητας

ΤΟ ΡUΖΖLΕ του περάσματος από το τι είναι στο τι μπορεί να είναι απαιτεί δουλειά συλλογική, εμπνευσμένη, συντονισμένη. Απαιτεί πολιτική βούληση, κοινωνική διαβούλευση, συμμετοχή. Συμμετοχή κοινωνικών και παραγωγικών φορέων, επαγγελματιών, επιστημονικής, καλλιτεχνικής και πνευματικής κοινότητας, απαιτεί την ποιότητα της τουριστικής εμπειρίας του επισκέπτη και την ανάδειξη του πολιτισμού ως ζωτικού στοιχείου της ανάπτυξης. Η προσέγγιση αυτή υποστηρίζεται επίσης και από σημαντικά κείμενα της Ευρωπαϊκής Πολιτικής, όπως μεταξύ άλλων η «Χάρτα Πολιτισμικού Τουρισμού», η «Ατζέντα για τον πολιτισμό σ΄ έναν κόσμο παγκοσμιοποίησης» και η «Ατζέντα για έναν αειφόρο και ανταγωνιστικό τουρισμό».

Σκέφτομαι τη δημιουργία θεματικών χωρικών ενοτήτων που δεν θα αντλούν το θέμα τους από ξενόφερτα slogan του σύγχρονου lifestyle, αλλά από τον μύθο και την ταυτότητα των περιοχών όπως οι Μούσες, ο Οιδίποδας, ο Ασκληπιός, ο Διόνυσος, η Οδύσσεια, οι Φρυκτωρίες...

Τα στοιχεία αυτά μπορούν να συνδυαστούν με συμπόσια, παραγωγικές επενδύσεις adventure holidays ή παιχνίδια γνώσης και περιπέτειας, διαδρομές, θεματικά πάρκα, φεστιβάλ και εν γένει με πόλους ανάπτυξης τουριστικών προορισμών ποιότητας.

Σκέφτομαι την ενεργοποίηση του δικτύου των φρυκτωριών- το διαδεδομένο σύστημα επικοινωνίας στην αρχαία Ελλάδα. Η μεταφορά του μηνύματος για την άλωση της Τροίας στις Μυκήνες έγινε μέσω των Φρυκτωριών, εντός μίας ημέρας. Θα μπορούσαν να αποτελέσουν ένα γεγονός διεθνούς εμβέλειας, να προβληθούν ως το... Ιnternet της Αρχαίας Ελλάδας και να συνδυαστούν με επιστημονικά συνέδρια και φεστιβάλ.

Σκέφτομαι ακόμη την «πολιτιστική διαδρομή της ΟΔΥΣΣΕΙΑΣ», ενός εμπνευσμένου δικτύου πολιτιστικού τουρισμού, το οποίο περιπλανάται όπως ο Οδυσσέας από το 1993. Με μικρές χρηματοδοτήσεις από Π.Π. Καλειδοσκόπιο, ΕΟΤ και LΕΑDΕR ΙΙ, μέχρι το 2003.

Και το όραμα για την ανάπτυξη;
Μπορούμε να αλλάξουμε τον πήχυ της SΤΑΝDΑRD & ΡΟΟRS;

Μπορούμε στο επίπεδο της ανάπτυξης και της ευημερίας να θέσουμε:

Την κοινωνική αλληλεγγύη και την ποιότητα ζωής πάνω από τα κυβικά αυτοκινήτων, εξοχικά, πισίνες, ΤV, DVD;

Τη βιοποικιλότητα και την οικολογική ευαισθησία πάνω από την ανεξέλεγκτη και εντατική παραγωγικότητα και εκμηχάνιση;

Τον πολιτισμό και την κουλτούρα μας πάνω από το life-style;

Την ανάδειξη των τοπικών προϊόντων και τη σύνδεσή τους με το circuit του τουρισμού και της γαστρονομίας, πάνω από την κάθε είδους φαστφουντοποίηση;

Τις οικουμενικές αξίες πάνω από την παγκοσμιοποίηση και ό,τι σηματοδοτεί;

Οπως λέει και ο ποιητής Οδυσσέας Ελύτης με περισσή σοφία στο «Ο Κήπος με τις Αυταπάτες»:

«...Για κείνο το κάτι ξεχωριστό που το καθένα τους προσκομίζει στο ύφος της κοινής πατρίδας:

Τιμή στην ελαία, για την εγνωσμένη της φρόνηση.

Στη λουίζα, για την ευγενή της καταγωγή και τους λεπτούς της τρόπους.

Στο μάρμαρο, για το ένα κάτι απόλυτο που αντιπροσωπεύει.

Στον πευκώνα, για το απτό και μη της παρουσίας του.

Στο νεράντζι, για τον τρόπο που επέτυχε δέκα αιώνες αργότερα να συμπυκνώσει την σκέψη των Ιώνων.

Στον θαλασσινό βράχο, για την μνήμη των Πατέρων Πάντων.

Στο απλώς κυανό, για το απείρως παρόμοιο». Σύνδεση με την ταυτότητα των περιοχών, με υψηλή προστιθεμένη αξία εν τέλει για τον τόπο. Μπορούμε να αναστρέψουμε τον πήχυ της SΤΑΝDΑRD & ΡΟΟRS;

Μπορούμε να ανεβάσουμε τον πήχυ της SΤΑΝDΑRD & ΡΟΟRS;

Μπορούμε, εν τέλει, να καταδείξουμε how ΡΟΟR their SΤΑΝDΑRDS are;

Ορτσα στον καιρό, ανάντι στον Μαΐστρο!

...τιμή στην ελαία!..

10 Ιουλίου 2010

Όταν ο ανθρώπινος νους υπερπηδά κάθε ανθρώπινη αδυναμία.....

 Εξαιρετικά αφιερωμένο το ακόλουθο άρθρο, σε όλους τους "τετραπληγικούς" στο μυαλό και την θέληση, που αδυνατούν να προωθήσουν και να αναπτύξουν την κορινθιακή αγροτική παραγωγή και οικονομία !!!!

ΡΑΦΑΗΛ  ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ
 
Νικητής της ζωής, ένα αγόρι με σπαστική τετραπληγία, ο Ραφαήλ Παπαδόπουλος, μαθητής του 20ού Λυκείου, είναι ο πρώτος των πρώτων στη Θεσσαλονίκη.Συγκέντρωσε 19.952 μόρια και ονειρεύεται καριέρα πολιτικού, για κάνει τον κόσμο καλύτερο. Ποιος είπε ότι δεν μπορεί να τα καταφέρει; 
 
Ο Ραφαήλ αντιμετωπίζει σοβαρά κινητικά προβλήματα, αλλά... «δεν μασάει», όπως λένε φίλοι και συμμαθητές του. Οι καθηγητές του δηλώνουν περήφανοι γι' αυτόν κι η οικογένειά του βλέπει στο πρόσωπό του τη δικαίωση των αγώνων της. Μέσα στον αγωνιστή Ραφαήλ κρύβεται ευαισθησία αλλά και «μαγκιά». Λατρεύει τη λογοτεχνία και τα ρεμπέτικα.


«Η φετινή χρονιά ήταν δύσκολη», παραδέχεται. «Εκανα 4,5 ώρες φροντιστήριο την εβδομάδα, όχι όμως και 10 ή 15, όπως άκουγα από συμμαθητές μου. Μελετούσα μεθοδικά και δεν χρειάστηκε να ξενυχτήσω ή να κάνω υπερβολές». 

Παρ' όλα αυτά, ο Ραφαήλ ενδέχεται ν' αντιμετωπίσει άλλο ένα πρόβλημα στις επιλογές του. Με τη μητέρα του Ελισάβετ επισκέφθηκαν τη Σχολή Πολιτικών Επιστημών του ΑΠΘ για να διαπιστώσουν ότι δεν υπάρχουν ειδικές ράμπες ούτε καμιά άλλη υποδομή για ΑΜΕΑ. Δεν πτοείται όμως.
«Τρία χρόνια παλεύαμε στο σχολείο να τοποθετηθεί ειδικός ανελκυστήρας. Τελικά, τον έβαλαν έξι μήνες πριν αποφοιτήσει ο Ραφαήλ. Τουλάχιστον θα μείνει για κάποιο άλλο παιδί. Είναι δυνατόν όμως η προσβασιμότητα να είναι κριτήριο για τις επιλογές του;» αναφέρει η κ. Παπαδοπούλου. 

Πηγή: Ελευθεροτυπία μέσω e-geoponoi.gr

21 Μαΐου 2010

Παγκόσμιο έτος Βιοποικιλότητας..... στο Παρίσι φυσικά.

Το 2010 έχει ανακυρηχθεί ως Παγκόσμιο έτος για την Βιοποικιλότητα. Τουλάχιστον για τα ευρωπαικά δεδομένα, η Ελλάδα αποτελεί τον παράδεισο όσο αφορά την τεράστια βιοποικιλότητα της. Και μάλιστα με διαφορά από τις υπόλοιπες ευρωπαικές χώρες.
Έχετε ακούσει κάτι ; Γνωρίζετε εάν θα πραγματοποιηθούν σχετικές εκδηλώσεις ; Όχι για να σπαταληθούν χρήματα, απλά για να αναδειχθεί ο φυσικός μας πλούτος και για να τονισθεί η τεράστια σημασία της διατήρησης της βιοποικιλότητας μας. Δίχως υπερβολή, αποτελεί εθνικό θέμα ...

Πάρτε όμως μια ιδέα, τι εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί στο Παρίσι στις 22 με 24 Μαίου, για να τιμηθεί η ..... Γαλλική βιοποικιλότητα. Τίτλος της εκδήλωσης Nature Capitale. Εμπνευστής του σχεδίου ο Gad Weil, ο οποίος πριν από 20 χρόνια είχε μετατρέψει τα Ηλύσια Πεδία σε απέραντο αραβοσιτώνα. Από αύριο τα Ηλύσια Πεδία θα μετατραπούν σε έναν απέραντο κήπο, με 150 είδη από δένδρα και φυτά, δείγμα της γαλλικής βιοποικιλότητας. Συνολικά το φυσικό "μωσαικό" θα απαρτίζουν 152.009 φυτά, από τα οποία περίπου 55.000 θα αντιπροσωπεύουν την μεσόγεια δασική χλωρίδα. Φυσικά θα υπάρχουν και αμπέλια.......

 Το κοινό έχει την δυνατότητα να αγοράσει 8.000 φυτά μέσω της ιστοσελίδας τους (εδώ), με σκοπό να αποτελέσουν και αυτοί χορηγοί της εκδήλωσης αλλά και για να παρατείνουν την ζωή των φυτών πέρα από τις 3 μέρες της εκδήλωσης....

 Μήπως κάτι πρέπει να γίνει και εδώ, ώστε να αναδειχθεί και η εύθραστη ισορροπία μεταξύ ανθρώπου και φυσικού περιβάλλοντος ;

20 Μαΐου 2010

7 Μαΐου 2010

Πως ξεχωρίζει ο μη επαγγελματίας (ελπίζουμε) πολιτικός

Ένοχοι, συνένοχοι και η πικρή αλήθεια

Αρκετές φορές ανακαλύπτουμε ενδιαφέρουσες ειδήσεις, άρθρα ή σχόλια που δεν έχουν σχέση - τουλάχιστον άμεση - με τα αγροτικά ζητήματα που μας απασχολούν. Κάποια τα δημοσιεύουμε. Τα υπόλοιπα παραμένουν για τους εαυτούς μας.
Το άρθρο που ακολουθεί, το διαβάσαμε στον Αγρότυπο και γράφτηκε από έναν Έλληνα επιστήμονα που ζει και εργάζεται στην Ισπανία. Τον κ. Απόστολο Πέκα. Τον ευχαριστούμε ιδιαιτέρως για την άδεια που μας έδωσε, να αναδημοσιεύσουμε το άρθρο του.
Σκοπός μας δεν είναι να "περάσουμε" τις ιδέες μας μέσω τρίτων. Ομολογούμε ότι διαφωνούμε με μερικά σημεία του κειμένου. Παρά ταύτα θεωρούμε ότι στις "παλαβές" ημέρες που ζούμε, ένα τέτοιο κείμενο έχει κάτι να προσφέρει.
Ακολουθεί το κείμενο του κ. Πέκα:

       Όταν μεγαλώνεις στην Ελλάδα σου καλλιεργείται εντέχνως η ψευδαίσθηση ότι είσαι διαφορετικός, άξιος σεβασμού λόγω της συνεισφοράς των προγόνων σου στον παγκόσμιο πολιτισμό. Ότι η χώρα συνεχίζει να βρίσκεται στο κέντρο του παγκόσμιου ενδιαφέροντος και συμμετέχει ενεργά στις εξελίξεις.
Μετά τους δύο τρεις πρώτους μήνες παραμονής στο εξωτερικό για δουλειά ή σπουδές συνειδητοποιείς ότι υπάρχει αβυσσαλέα απόσταση ανάμεσα στην αντίληψη που έχουμε για τους εαυτούς μας και το πώς μας βλέπει η υπόλοιπη Ευρώπη. Η σύγχρονη Ελλάδα περνά εντελώς απαρατήρητη. Μηδαμινές αναφορές στα μέσα ενημέρωσης και όταν αυτό συμβεί είναι αποκλειστικά για αρνητικούς λόγους. Μέχρι σήμερα οι Ευρωπαίοι στο άκουσμα ότι είσαι Έλληνας χαμογελούσαν, σου μιλούσαν για τα νησιά, το πόσο όμορφη είναι η Ελλάδα άντε και κάτι σχετικό με τους κλασσικούς χρόνους οι πιο μορφωμένοι. Τους τελευταίους μήνες η κατάσταση έχει αλλάξει δραματικά. Όταν λες ότι είσαι Έλληνας, εισπράττεις βλέμματα αγανάκτησης, ένα μείγμα θυμού και περιφρόνησης. «Αλλοιώσατε τα νούμερα του ελλείμματος!», σου πετούν κατάμουτρα οργισμένοι οι βορειοευρωπαίοι. «Μα τι συμβαίνει στη χώρα σου;» ρωτούν με συμπόνια οι του Νότου. Δυστυχώς, καταφέραμε και φθάσαμε στο σημείο να απολογείσαι που είσαι Έλληνας!

Το παραμύθι περί «ένδοξου παρελθόντος» τελειώνει απότομα όταν επιστρέφεις στην Ελλάδα από το εξωτερικό. Άθλιες υποδομές, τρένα του περασμένου αιώνα, δολοφονικό οδικό δίκτυο, παντελής αδιαφορία για άτομα με προβλήματα αναπηρίας.... Αντιλαμβάνεσαι πως είμαστε μια χώρα διεφθαρμένη, που έχει μείνει ξεκάθαρα πίσω σε όλους τους τομείς σχετικά με την υπόλοιπη Ευρώπη. Πρέπει να συνειδητοποιήσουμε όσο γίνεται το ταχύτερο τη θέση μας στο σύγχρονο κόσμο. Όχι μόνο πάψαμε πια να είμαστε το λίκνο του πολιτισμού αλλά έχουμε ξεπεράσει κάθε όριο αμορφωσιάς και ηλιθιότητας. Εγκαταλείψαμε τον Χατζηδάκη και επιλέξαμε τα μπουζουκο-λούλουδα πρώτο τραπέζι πίστα. Μετατρέπουμε τον διαγωνισμό της Eurovision σε εθνικό στόχο και γεμίζουμε υπερηφάνεια που κερδίζουμε τραγουδώντας στα αγγλικά! Αναμειγνύουμε αρχαία Ελλάδα με ορθοδοξία και δημιουργούμε μία ψευδο- πατριωτική ξενόφοβη ιδεολογία. Μετατρέψαμε την Porsche και τη σαμπάνια στη Super Paradise σε πρότυπο επιτυχίας για τους νέους. Αντικαταστήσαμε το «ευ αγωνίζεσθε» με το χουλιγκανισμό. Μέχρι που ασελγήσαμε πάνω στο κατεξοχήν σύμβολο της Ελλάδας και του δυτικού πολιτισμού, τον Παρθενώνα! Κάποιοι, δήθεν συνδικαλιστές ψευδοεπαναστάτες, κρέμασαν σημαίες με σφυροδρέπανα στα μάρμαρα του Παρθενώνα! Η τελευταία φορά που κυμάτισε ιδεολογικό σύμβολο στον ιερό βράχο ήταν η ναζιστική σημαία κατά τη διάρκεια της Γερμανικής κατοχής! Κύριοι, η Ακρόπολη δεν ανήκει σε κανέναν, ούτε καν στην Ελλάδα, είναι κτήμα του παγκόσμιου πολιτισμού!

Παρακολουθούμε έντρομοι τις εξελίξεις των τελευταίων ημερών, η κοινωνία οργισμένη βάλλει κατά πάντων. Διεφθαρμένοι πολιτικοί ενεργούσαν ανενόχλητοι όλα αυτά τα χρόνια. Πλήρης ατιμωρησία! Όμως, για ένα λεπτό! Ποιοι ψήφιζαν στις εκλογές; Ποιοι χάριζαν αυτοδυναμίες στα πολιτικά κόμματα; Ποιοι ανέχονταν άξεστους πολιτικούς που μας αφόδευαν κατάμουτρα στα τηλεπαράθυρα; Ποιοι συνωστίζονταν στα γραφεία των βουλευτών για να ζητήσουν χάρες; Όλοι μας γνωρίζαμε, αλλά δεν αντιδρούσαμε. Άλλοι λίγο άλλοι πολύ, είμαστε όλοι μας συνένοχοι. Η χοντροπετσιά μας είναι μνημειώδης. Η χώρα κάηκε δύο φορές σε τρία χρόνια και δεν «κουνήθηκε φύλλο»! Βγήκαμε στους δρόμους φωνάξαμε, τα σπάσαμε, θρηνήσαμε νεκρούς αλλά δεν αλλάξαμε τίποτα. Εξαργυρώσαμε την οργή μας με την εκ νέου υπόσχεση για βόλεμα στο δημόσιο.

Εάν ο λαός και οι πολιτικοί είναι τα δύο μέρη μιας υποθετικής χημικής αντίδρασης που μας οδήγησαν εδώ που είμαστε ο δημοσιογραφικός κόσμος είναι ο καταλύτης, το συστατικό που επιτάχυνε και ολοκλήρωσε την όλη διαδικασία. «Σοβαροί» δημοσιογράφοι, που αντί να ενημερώνουν το λαό για την πραγματική κατάσταση μετατράπηκαν σε αυλοκόλακες, γλύφτες ανίκανων παραγοντίσκων. Μας άνοιξαν τόσα πολλά παράθυρα στην τηλεόραση που θαμπωθήκαμε από το εισερχόμενο φως και δεν μπορέσαμε να δούμε το σκουπιδαριό που συσσωρευόταν απ΄ έξω. Μας κλείσανε αυτιά και μύτη με φτηνιάρικες ταινίες, ένθετα στις εφημερίδες, για να μην αντιληφθούμε την βρώμα και δυσωδία. Άξιοι των αθρόων επιχορηγήσεων, πάντα προσέφεραν αληθοφανείς δικαιολογίες για να καλύψουν την αδυναμία των πολιτικών. Περιέβαλλαν με ένα πέπλο προστασίας πολιτικάντηδες της κακιάς ώρας τους οποίους μετέτρεψαν σε σωτήρες του έθνους. Πάντα το φταίξιμο ήταν των άλλων. Είναι αυτοί που ανακάλυπταν ανθελληνικές προπαγάνδες όταν οι χαζοευρωπαίοι μας τραβούσαν το αυτί για την τεμπελιά μας και την αναποτελεσματικότητα μας. Που η χώρα καιγόταν, ο λαός έβγαινε στους δρόμους και αυτοί αναρωτιόντουσαν εάν θα γίνει ανασχηματισμός! Είναι οι ίδιοι που τώρα πετάνε την καραμέλα της «κρίσης του καπιταλισμού», μεταφέροντας δηλαδή το πρόβλημα πάλι στους άλλους! Ακόμη και τώρα, που η χώρα βυθίζεται, δεν τολμούν να ενημερώσουν. Προτιμούν να ανακαλύπτουν «κορυφαίους οικονομολόγους» οι οποίοι κατόπιν εορτής μας παροτρύνουν να εγκαταλείψουμε το ευρώ!

Η αλήθεια είναι πικρή αλλά το ψέμα είναι χειρότερο. Όλα αυτά τα χρόνια ζούσαμε μέσα στα ψέματα. Είναι ώρα να ξυπνήσουμε από το μεθύσι μας και να δούμε την αλήθεια κατάματα. Τα μέτρα του ΔΝΤ και της ΕΕ είναι σκληρά και άδικα. Δυστυχώς, είναι ο μόνος τρόπος για να συνεχίσει το κράτος να λειτουργεί. είναι η μόνη λύση. Ζούμε ιστορικές στιγμές και χρειάζονται δύσκολες αποφάσεις από όλους μας. Έχουμε τις ικανότητες και μπορούμε να δουλέψουμε σκληρά για να βγούμε από το τούνελ. Από εμάς εξαρτάται. Απαραίτητη προϋπόθεση η παραδειγματική τιμωρία των ενόχων που υποθήκευσαν το μέλλον των νέων. Όχι μόνο πολιτικές αλλά και ποινικές ευθύνες. Δεν πρόκειται για στείρο ρεβανσισμό αλλά για στρατηγική επιλογή με στόχο την αποτροπή μελλοντικών απατεώνων από το να επαναλάβουν παρόμοιες συμπεριφορές.

Με εκτίμηση
Απόστολος Πέκας

Apostolos Pekas
Instituto Agroforestal Mediterráneo
Universidad Politécnica de Valencia
Edificio 8E, acceso F, planta 2
Camino de Vera s/n, 46022 Valencia-España
Tel +34 654224879

4 Ιουνίου 2009

Ευρωπαικό Κοινωνικό Μοντέλο- 27η η Ελλάδα.

Στην ελληνική έκδοση της ιστοσελίδας της Ντόιτσε Βέλλε (Deutsche Welle - DW), στις 29 Μαΐου, αναρτήθηκε άρθρο σχετικά με έρευνα που πραγματοποίησε το Ινστιτούτο Κοινωνικών Ερευνών Berlinpolis ( http://www.dw-world.de/dw/article/0,,4289385,00.html). Η συγκεκριμένη έρευνα εξετάζει ποιο είναι το κοινωνικό προφίλ των κρατών μελών της Ε.Ε.
Στην κλίμακα ταξινόμησης της έρευνας η Σουηδία κατέχει την 1η θέση, η Κύπρος την 8η, η Γερμανία τη 19η και η Ελλάδα την 27η και τελευταία θέση.....

Τώρα κατανοώ γιατί δίνουμε τόση μεγάλη σημασία στην ....Eurovision.... Γιατί απλούστατα μόνο εκεί έχουμε πιθανότητες να βρισκόμαστε συχνά στην πρώτη πεντάδα.....!!!!!

Το κοινωνικό προφίλ μιας χώρας καθορίζεται από την κατανομή των εισοδημάτων, την κοινωνική προστασία, τις ευκαιρίες για την ένταξη στην αγορά εργασία, τις ευκαιρίες στη μόρφωση και εκπαίδευση, την ισότητα των δύο φύλων και τη σχέση των γενεών.

Αυτούς τους δείκτες εξέτασε και το βερολινέζικο Ινστιτούτο Κοινωνικών Ερευνών Berlinpolis με στοιχεία που προέρχονται από την στατιστική υπηρεσία της ΕΕ (Eurostat) και τον Οργανισμό Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ).


Εδώ η μελέτη: http://www.berlinpolis.de/fileadmin/Downloads/Einzelpublikationen/Wie_sozial_ist_Europa_Druckfassung.pdf



Το χάσαμε το κορμί...πατριώτη....!!!!! Άντε και καλές εκλογές..!!!!!