Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα αγορά. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα αγορά. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

16 Αυγούστου 2013

Την ώρα που δεν μπορούμε να πουλήσουμε τα σταφύλια μας, οι Ιταλοί διαφημίζουν υπέροχα, τα δικά τους σταφύλια για να συνεχίζουν να κυριαρχούν...


Η φετινή χρονιά, ως αφορά την παραγωγή επιτραπέζιων σταφυλιών και ειδικότερα της σουλτανίνας, εξελίσσεται αρκετά καλά. ΑΓΟΡΕΣ ΟΜΩΣ ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ..........

Εμείς στην "Αγριάδα" προειδοποιούμε από την πρώτη στιγμή που βγήκαμε στον αέρα, ότι δεν κάνουμε τίποτα ή σχεδόν τίποτα για την προώθηση των σταφυλιών μας.
Λεφτά όμως ξοδεύουμε. Σε πανηγύρια και σε αμφιβόλου αποτελέσματος εκδηλώσεις. Χωρίς οργάνωση, στόχους και αξιολογήσεις.
Τα αποτελέσματα τα βλέπουμε. Οι εξαγωγικές εταιρίες κλείνουν η μια μετά την άλλη (και μάλιστα προ κρίσης), οι παραγωγοί δεν ξέρουν τι και προς τα που να στραφούν, η πολιτεία απλά παρακολουθεί και οι συνεταιριστικές οργανώσεις κατάντησαν σαν την Ατλαντίδα. Όλοι τις ψάχνουμε, μα δεν τις βρίσκουμε....

Όλοι έχουν το μερίδιο της ευθύνης που τους αναλογεί. ΟΛΟΙ.
Επιτρέψτε μας όμως να σημειώσουμε ότι οι παραγωγοί έχουν την μικρότερη. Όχι γιατί είμαστε και εμείς παραγωγοί. Απλά γιατί, επαγγελματίες ανειδίκευτοι, απαίδευτοι και πολλές φορές χωρίς σοβαρά οικονομικά κίνητρα, κατάφεραν μέσα από αντίξοες συνθήκες, να παράξουν ένα προϊόν, ποιοτικό, υγιεινό και γευστικότατο. Ένα προϊόν που βοήθησε σημαντικά την τοπική και όχι μόνο οικονομία, χρόνια τώρα.

Δυστυχώς, τα κακά μαντάτα, ερχόντουσαν, χρόνο με το χρόνο. Φωνάζαμε (άλλοι πιο δυνατά, άλλοι από μέσα τους), ζητούσαμε βοήθεια για την προώθηση των σταφυλιών. Τίποτα.

Πρόσφατα, έγινε στο Βραχάτι, Πανελλήνιο (λέει) Συνέδριο Επιτραπέζιου Σταφυλιού. Έμαθε κανείς κάτι; Έγινε κάποιο αφιέρωμα; Ανακοινώθηκαν κάποια συμπεράσματα για όλους που δεν είχαμε την τύχη να παραβρεθούμε; Τίποτα (πάλι).... Μας μετέφεραν ότι ειπώθηκε κάτι συνταρακτικό: Ότι οι εξαγωγικές μας εταιρίες, πληρώνονται το πολύ 40 ημέρες μετά την παράδοση του προιόντος !!! Εάν είναι αληθές, τότε γιατί οι Κορίνθιοι αμπελοκαλλιεργητές πληρώνονται Χριστούγεννα (ή με το παλιό ή με το νέο ημερολόγιο) ή την επόμενη χρονιά ; Αυτά γιατί δεν συζητιούνται και δεν δημοσιεύονται;

Τέλος πάντων, θα επανέλθουμε μετά τον τρυγητό.
Αφορμή όμως για την σημερινή ανάρτηση αποτέλεσε, ένα εξαίσιο βιντεάκι, που διαφημίζει τα επιτραπέζια σταφύλια της περιοχής της Πούλιας, στην Κάτω Ιταλία. Είναι στα Ιταλικά και με μετάφραση στα Αγγλικά. Ακόμα και αν δεν ξέρετε καμία από τις πιο πάνω γλώσσες, αξίζει πραγματικά να το δείτε.
Α, παρεμπιπτόντως, ενημερώνουμε ότι το να ανεβάσεις βίντεο στο Ιντερνετ και στο Yoytube, δεν κοστίζει τίποτα.
Απολαύστε λοιπόν το βιντεάκι:



10 Ιουλίου 2013

Τα σταφύλια χαρίζουν υγεία και ομορφιά - Στην Κορινθία ασχολείται κανείς για την προβολή τους;



Πριν 6.000 χρόνια, οι λαοί της Mεσοποταμίας και οι αρχαίοι Aιγύπτιοι γνώριζαν το σταφύλι και το καλλιεργούσαν για επιτραπέζια χρήση. Eδώ και 4.000 χρόνια, οι λαοί στη λεκάνη της Mεσογείου το αξιοποιούν όχι μόνο ως θρεπτικό φρούτο ή για την παραγωγή κρασιού, αλλά και για τις πολύτιμες θεραπευτικές του ιδιότητες. O καρπός που τραγουδήθηκε και εξυμνήθηκε ίσως περισσότερο από κάθε άλλον από τους αρχαίους Έλληνες και Pωμαίους φιλόσοφους και ποιητές, σήμερα καλλιεργείται συστηματικά στην Eυρώπη, στην Kεντρική Aσία, στη Δυτική Aκτή της Βόρειας Aμερικής και σε διάφορες περιοχές της Aυστραλίας και της Aφρικής. 


Iδιότητες


Eκτός φυσικά από βασικό συστατικό της διατροφής, το σταφύλι χρησιμοποιείται και για εξωτερική χρήση με ποικίλες ευεργετικές ιδιότητες. Aνατρέχοντας στην ιστορία του, παρατηρούμε ότι αρκετοί ευρωπαϊκοί λαοί χρησιμοποιούσαν τη ρίζα του κλήματος για να γιατρέψουν διάφορες δερματοπάθειες και παθήσεις στα μάτια. Eπιπλέον, οι ρίζες του χρησιμοποιούνταν ως αιμοστατικό σε περιπτώσεις εξωτερικών αιμορραγιών, αλλά και για να ανακουφίσουν τοπικούς πόνους από εγκαύματα. Σήμερα ο καρπός και τα κουκούτσια του χρησιμοποιούνται ευρέως σε πολλές αντιγηραντικές θεραπείες και φροντίδες προσώπου, σώματος και μαλλιών. Aρκετά είναι τα Spa, μάλιστα, που προσφέρουν σταφυλοθεραπείες για το πρόσωπο και το σώμα.


Δραστικά συστατικά



Tο σταφύλι είναι σημαντική πηγή ασβεστίου και σιδήρου, βιταμινών B και A. Περιέχει επίσης πολυφαινόλες, οι οποίες έχουν πολύτιμη αντιοξειδωτική δράση, εμποδίζοντας τη δημιουργία ελευθέρων ριζών. H επιδερμίδα αντιδρά πολύ θετικά στα ευεργετικά συστατικά του σταφυλιού, όπως τα μεταλλικά άλατα και τα ιχνοστοιχεία, τα οποία βοηθούν στην αποτοξίνωση του δέρματος. Oι πολυφαινόλες προστατεύουν το κολλαγόνο και την ελαστίνη των ιστών, που είναι βασικά δομικά στοιχεία της επιδερμίδας, προσφέροντάς της σύσφιγξη και λάμψη. Στον οργανισμό, τα λιπαρά οξέα από το σταφύλι βοηθούν στην πρόληψη της χοληστερίνης και, κατά συνέπεια, των καρδιαγγειακών παθήσεων.


Πώς να το χρησιμοποιήσετε

Kαθαρισμός προσώπου
O χυμός σταφυλιού είναι άριστη καθαριστική λοσιόν για το πρόσωπο. Αφαιρέστε τις φλούδες από 1 μεγάλο τσαμπί σταφύλι, λιώστε το και τρίψτε τον πολτό στο πρόσωπό σας. Ξεπλύντε με άφθονο χλιαρό νερό.


Για το πρόσωπο, μετά την έκθεση στον ήλιο
•1 κούπα ρώγες σταφυλιού n 1 κουταλιά της σούπας μέλι 
•1 κρόκο αυγού 
Λιώστε τα σταφύλια και ανακατέψτε τα με το μέλι και τον κρόκο αυγού. Απλώστε το μείγμα σε καθαρό πρόσωπο για 15 λεπτά. Μετά, ξεπλύντε με άφθονο χλιαρό νερό.


Για τις ρυτίδες


Στις περιοχές του προσώπου όπου έχετε πιο έντονο πρόβλημα ρυτίδων έκφρασης, ιδιαίτερα γύρω από το στόμα,λιώστε ξεφλουδισμένες ρώγες σταφυλιού και αφήστε τον πολτό για 20 λεπτά τοπικά πάνω στο δέρμα. Ξεπλύντε με άφθονο χλιαρό νερό. Eπαναλαμβάνετε τη διαδικασία αυτή όσο πιο συχνά μπορείτε, χωρίς να ξεχνάτε παράλληλα να πίνετε άφθονο νερό, να τρώτε πολλά λαχανικά και να κοιμάστε τουλάχιστον 8 ώρες την ημέρα. Tο πρόσωπό σας θα αναζωογονηθεί.


Περιοδικό VITA 1.07.2006





Όσοι καταναλώνουν άφθονα σταφύλια, σταφίδες ή χυμό σταφυλιών τείνουν να έχουν πιο υγιεινές συνήθειες διατροφής, σύμφωνα με πρόσφατη αμερικανική έρευνα. Οι ερευνητές ανέλυσαν τα στοιχεία από τη διατροφή περισσότερων από 21.800 παιδιών και ενηλίκων και διαπίστωσαν ότι οι καταναλωτές σταφυλιών έτρωγαν επίσης άφθονα φρούτα και λαχανικά, ενώ στη διατροφή τους αφθονούσαν οι ίνες, το ασβέστιο, το μαγνήσιο, το κάλιο και οι βιταμίνες A, C και Β6. 


Επίσης, οι ενήλικοι καταναλωτές σταφυλιών παρατηρήθηκε ότι είχαν αυξημένη πρόσληψη λαχανικών, καθώς και δημητριακών ολικής άλεσης, ενώ η πρόσληψη συνολικού λίπους, κορεσμένου λίπους και χοληστερίνης ήταν πιο χαμηλή συγκριτικά με όσους δεν κατανάλωναν σταφύλια. 

«Είναι ενδιαφέρον ότι οι καταναλωτές σταφυλιών δεν έχουν μόνο αυξημένα ποσοστά όσον αφορά την κατανάλωση υγιεινών τροφών, σημαντικών μετάλλων και βιταμινών, αλλά επίσης καταναλώνουν λιγότερα ανθυγιεινά τρόφιμα, ιδιαίτερα λίπη και πρόσθετα σάκχαρα», επισημαίνει η δρ. Carla McGill που παρουσίασε την έρευνα στο πλαίσιο του Academy of Nutrition and Dietetics Food and Nutrition Conference and Exposition στο Σακραμέντο των Η.Π.Α.


Περιοδικό VITA 11.10.2012

13 Ιουνίου 2011

Φακές καναδέζικες και φασολάδα made in China

Πατάτες από την Αίγυπτο. Οσπρια από τη Βόρεια Αµερική και την Απω Ανατολή. Στα ράφια των ελληνικών µανάβικων υπάρχουν προϊόντα από κάθε άκρη της γης, τα οποία καλύπτουν την ελλειµµατική µας παραγωγή 

Σε υψόµετρο 750, σε µια σκληρή γη στο δυτικό άκρο της Κοζάνης, την οποία για χρόνια έθρεφαν οι κοινοτικές επιδοτήσεις, ο αγρότης Γιάννης Ζιµπιλίδης καλλιεργεί στα στρέµµατά του έναν ξεχασµένο από την ελληνική γεωργία σπόρο: τη φακή. Μετέχει σε έναν συνεταιρισµό µε 55 παραγωγούς, οι οποίοι από το 2009 καλλιεργούν, τυποποιούν και εµπορεύονται το προϊόν τους στην Ελλάδα. Ενα προϊόν που φύτρωνε για γενιές µόνο στα µποστάνια τους για να καλύψει τις διατροφικές ανάγκες των οικογενειών τους, ενώ στα χωράφια τους ευδοκιµούσαν τα καπνά. Με τις επιδοτήσεις να στραγγίζουν και να λήγουν τα επόµενα χρόνια, στράφηκαν στη φακή. 

Αποτέλεσαν όµως την εξαίρεση. Το 90% της εγχώριας ζήτησης σε φακή καλύπτεται σήµερα από εισαγωγές. ∆εν είναι όµως το µόνο προϊόν στο οποίο δεν είµαστε αυτάρκεις.

Σύµφωνα µε στοιχεία του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης, η ελληνική παραγωγή σε ξηρά όσπρια µπορεί να καλύψει µόνοτο 44% της εγχώριας ζήτησης. Τα ποσοστά µειώνονται ακόµη περισσότερο όσον αφορά το κρέας. Οι έλληνες κτηνοτρόφοι ικανοποιούν το 34% των αναγκών της ελληνικής αγοράς σε µοσχαρίσιο κρέας και το 40% σε χοιρινό. Ενδεικτικά είναι και ταστοιχεία της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής για το ελλειµµατικό εµπορικό ισοζύγιο στις εισαγωγές και εξαγωγές τροφίµων. Το 2010 εισαγάγαµε 10,8 εκατ. κιλά φακές, κυρίως από τον Καναδά και τις ΗΠΑ, ενώ εξαγάγαµε 294.088 κιλά. Την ίδια περίοδο φέραµε από την Αίγυπτο, τη Βουλγαρία και άλλες χώρες 132 εκατ. κιλά πατάτες και στείλαµε στην Τσεχία, την Πολωνία και αλλού 24 εκατ. κιλά. Κι αν η φασολάδα θεωρείται ένα από τα εθνικά µας πιάτα, τα ίδια στοιχεία δείχνουν ότι η µεγαλύτερη ποσότητα φασολιών που καταναλώνουµε στην Ελλάδα φτάνουν από την Ιταλία, την Ιορδανία και τη Βουλγαρία.  

ΤΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ.  
Κι όµως, πριν από 3 10ετίες η Ελλάδα ήταν σε θέση να ανταποκριθεί στις διατροφικές απαιτήσεις του πληθυσµού της µε δικά της προϊόντα. Τι συνέβη και εισάγουµε αντί να παράγουµε; 
«Μετά την είσοδό µας στην ΕΟΚ καθορίστηκε σε συµφωνίες τι και πόσο θα παράγει κάθε χώρα. Μπήκαν ποσοστώσεις στην παραγωγή και όρια που δεν έπρεπε να ξεπεράσουµε. Στόχος ήταν η δηµιουργία µιας εσωτερικής αγοράς στην Ευρώπη, στην οποία κάθε χώρα θα έχει τα εθνικά της προϊόντα», λέει ο Κ. Ηλιόπουλος, ερευνητής στο ΕΘΙΑΓΕ. Αυτοί οι περιορισµοί, όπως θυµάται, απέτρεψαν τη δεκαετία του ‘90 έναν παραγωγό να δηµιουργήσει µια πρότυπη γαλακτοκοµική µονάδα που θα κάλυπτε τις ανάγκες της ελληνικής αγοράς. 

Πέρα από τις ποσοστώσεις όµως, αρκετοί έλληνες αγρότες εγκλωβίστηκαν από µόνοι τους σε µη ανταγωνιστικές, αλλά επιδοτούµενες µονοκαλλιέργειες, όπως το βαµβάκι, το καλαµπόκι, τα σιτηρά και τα καπνά. Αδιαφορώντας αν το κόστος παραγωγής ήταν µεγαλύτερο από την τιµή αγοράς. «Υπήρχαν ποικιλίες καπνού που η εµπορική τους τιµή δεν κάλυπτε ούτε το 10% του κόστους παραγωγής. Και ο παραγωγός καλλιεργούσε µόνο και µόνο για την επιδότηση», λέει ο πρόεδρος του ΕΘΙΑΓΕ Κ. Τσιµπούκας.

Η κουλτούρα των επιδοτήσεων είχε ριζώσει βαθιά στη νοοτροπία αρκετών παραγωγών. Πρόσφατα, ο Γ. Βογιατζής, καλλιεργητής κηπευτικών στη Θεσσαλονίκη, παρακολούθησε µια συνάντηση νέων αγροτών στην περιοχή του. «Πρότειναν να σταµατήσουν, και τώρα αν γίνεται, όλες οι επιδοτήσεις. Να δοκιµάσει καθένας µόνος του. Αντέδρασα µόλις το άκουσα», λέει. «Ανήκα και εγώ σε µια γενιά που είχε µάθει να δουλεύει έτσι. Ισως τελικά αυτή να είναι η λύση».

Για τους περισσότερους παραγωγούς η έλλειψη αυτάρκειας της Ελλάδας σε ορισµένα τρόφιµα οφείλεται στηµειωµένη ανταγωνιστικότητα σε σχέση µε προϊόντα από τη Χιλή ή την Αργεντινή. «Βρίσκεις το ίδιο ζιζανιοκτόνο στην Ελλάδα σε 2πλάσια τιµή απ’ ό,τι πωλείται στην Τουρκία. Εξω έχουν πιο φθηνά µεροκάµατα και µεγαλύτερες εκτάσεις. Ετσι ρίχνουν και τις τιµές τους στα προϊόντα», λέει ο Ζαφείρης Καζάκης, καλλιεργητής ντοµάτας και καρπουζιών στη Χαλκιδική.

Ωστόσο αυτό δεν δικαιολογεί, σύµφωνα µε τον κ. Ηλιόπουλο, νωρίς το πρωί στα ράφια της λαχαναγοράς να βρίσκονται κυρίως εισαγόµενα προϊόντα όχι από τρίτες χώρες, αλλά από κράτη της Ε.E που µπορεί να έχουν αντίστοιχα ή µεγαλύτερα κόστη παραγωγής. «Είναι ζήτηµα οργάνωσης και συνεργασίας. ∆εν µπορεί σε µεγάλη αλυσίδα σούπερ µάρκετ να φτάνει το πρωί έτοιµο, συσκευασµένο το µαρούλι από το εξωτερικό και να µην έχει έρθει ακόµα λόγω καθυστέρησης το µαρούλι από κάποιον παραγωγόπου βρίσκεται στη διπλανή πόλη. Λόγω καθυστέρησης, αναγκαστικά θα µπει στο ψυγείο και αυτό αυξάνει το κόστος συντήρησης», λέει ο ερευνητής του ΕΘΙΑΓΕ.

ΤΟ ΠΑΡΑΠΟΝΟ.  
Οπου κι αν ταξιδέψεις στην Ελλάδα ένα από τα µόνιµα παράπονα των αγροτών είναι ότι τους εκµεταλλεύονται οι έµποροι. Αλλά συχνά συναντάς περιοχές στις οποίεςοι παραγωγοί δεν συνεταιρίζονται για να εξασφαλίσουν καλύτερες εµπορικές τιµές ή να διαθέσουν πιο εύκολα τη σοδειά τους. «∆εν έχουµε πνεύµα συνεργασίας», λέει ο 50χρονος κτηνοτρόφος T.Ψωµάς από τον Αστακό Αιτωλοακαρνανίας. «Κάθε παραγωγός κάνει τις διαπραγµατεύσεις µόνος του. Η Ενωση που έχουµε περιορίζεται στο να πουλάει λιπάσµατα και φυτοφάρµακα. ∆εν δίνει κίνητρα ή συµβουλές για νέες καλλιέργειες. ∆εν προσεγγίζει τους εµπόρους για να κλείσει καλύτερες συµφωνίες».

∆εν είναι όµως µόνο θέµα διαπραγµατευτικής δύναµης. Είναι και ζήτηµα συνήθειας. «Εδώ και 30 χρόνια αρκετοί αγρότες έχασαν την επαφή µε την αγορά. Γιατί λόγω επιδοτήσεων δεν ασχολούνταν. Ενώ από τη δεκαετία του ‘90 τα ξένα φθηνά εργατικά χέρια τούς επέτρεψαν να δουλεύουν λιγότερο. Είναι δύσκολο να ανατραπούν αυτά τα βιώµατα», παρατηρεί ο κ. Ηλιόπουλος. Παράλληλα η συνεργασία των αγροτών συναντούσε κατά καιρούς και θεσµικά εµπόδια. Οπως τονίζει ο ερευνητής του ΕΘΙΑΓΕ, ο νόµος για τους συνεταιρισµούς από το 1914 που ψηφίστηκε µέχρι το 1970 άλλαζε κατά µέσον όρο δυόµισι φορές τον µήνα. Ενώ και σήµερα, πολλές ενώσεις δεν εκµεταλλεύονται την ευελιξία που τους δίνει η νοµοθεσία για να διαµορφώσουν το δικό τους καταστατικό και απλώς αντιγράφουν αυτό που τους έχει στείλει η ΠΑΣΕΓΕΣ.

Υπάρχουν όµως και οι εξαιρέσεις. Στην Κοζάνη οι 55 παραγωγοί φακής υπογράφουν µεταξύ τους συµβόλαιο που προβλέπει τις ποσότητες που θα παραχθούν στα χωράφια τους.

Και στο Κάτω Νευροκόπι ∆ράµας οι τοπικές πατάτες διανέµονται από τον συνεταιρισµό σε όλη την Ελλάδα. «Θα µπορούσε η Ελλάδανα παράγει µόνη της όση πατάτα χρειάζεται και να µην εξαρτάται από εισαγωγές. Στην ελεύθερη αγορά όµως όταν η τιµή της πατάτας Αιγύπτου είναι µικρότερη, ο έµπορος θα προτιµήσει αυτή», λέει ο Χαράλαµπος Γεωργιάδης, υπεύθυνος συσκευαστηρίου πατάτας στο Κάτω Νευροκόπι.

Τα τελευταία χρόνια υπάρχουν αγρότες που ψάχνουν νέες διεξόδους και τροφοδοτούν την αγορά κυρίως µε προϊόντα που εισάγουµε. Εκτός από τον κ. Ζιµπιλίδη που στράφηκε στις φακές, ο κ. Βογιατζής στη Θεσσαλονίκη καλλιεργεί ρεβίθια. «Γλιτώνω έτσι το κόστος των λιπασµάτων και εξοικονοµώ χρήµατα», λέει. Τα µέχρι τώρα στοιχεία δεν δείχνουν ότι η Ελλάδα µπορεί να εξασφαλίσει αυτάρκεια σε τρόφιµα όπως το κρέας, τα όσπρια ή κάποιες κατηγορίες φρούτων. Και η ιστορία που θυµάται ο κ. Ηλιόπουλος µε καµπάνιες που διαφήµιζαν στην Αυστρία τα ελληνικά φρούτα τη στιγµή που οι τουρίστες κατανάλωναν στη Ρόδο φρούτα από τη Γαλλία, δεν αποκλείεται να επαναληφθεί. 

Το κείμενο προέρχεται από "ΤΑ ΝΕΑ" 11 Ιουνίου 2011.

28 Μαΐου 2011

Πτώση της παραγωγής βερυκόκου στην Νότια Ευρώπη

Δεδομένη είναι η μείωση της φετινής παραγωγής βερυκόκου στην Ελλάδα. Αναμένονται να "τρυγηθούν" περίπου 40 χιλιάδες τόνοι ενώ πέρσι η παραγωγή κυμάνθηκε λίγο πάνω από τους 70 χιλιάδες τόνους.

Μειωμένη θα είναι και η αντίστοιχη παραγωγή της Ιταλίας, Ισπανίας και Γαλλίας. Αναλυτικότερα:
  • Ιταλία. Μειωμένη η παραγωγή κατά 22% σε σχέση με το 2010.
  • Ισπανία. Στο ίδιο ποσοστό με της Ιταλίας περίπου θα κυμανθεί η μείωση της φετινής της παραγωγής.
  • Γαλλία. Εδώ μάλλον θα έχουμε μικρότερη μείωση, περίπου στο 3% από πέρσι.
Παρατηρούμε ότι συναντάμε την μεγαλύτερη μείωση στην Ελλάδα. Για να δούμε λοιπόν, θα ισχύσει ο περίφημος νόμος της αγοράς ; Δηλαδή προσφορά και ζήτηση. Γιατί όσο μειωμένη κατανάλωση βερυκόκου να υπάρξει (και αυτή ίσως στην χώρα μας), δεν είναι δυνατόν να φθάσει το ποσοστό της μειωμένης παραγωγής του (πάνω από 40%).
Για να δούμε λοιπόν τις φετινές τιμές του προιόντος ;

9 Μαΐου 2011

Είστε πολύ οφσάιντ κ. Τατούλη .....

Εάν το γκολ του Λυμπερόπουλου στον πρόσφατο Τελικό Κυπέλλου ήταν οφσάιντ, τότε η προσπάθεια του Περιφερειάρχη Πελοποννήσου κ Τατούλη, να αναδείξει τα πελοποννησιακά (;) προιόντα, καταρχήν μέσω των σούπερ μάρκετ (!!) αποτελεί τον ορισμό του οφσάιντ.......συνοδευόμενου μάλιστα και με κόκκινη κάρτα, λόγω ....... "ακατανόητης" συμπεριφοράς.
Διαβάστε πρώτα το δελτίο τύπου του γραφείου του κ. Τατούλη, εδώ.

Καταλάβατε τίποτα;
Κίνημα λέει Πελοποννησίων καταναλωτών, πελοποννησιακών προιόντων...... Ώστε αυτό ήταν το πρόβλημα που αντιμετώπιζαν τα προιόντα μας ; Ρε γαμώτο, πως και δεν το πήραμε χαμπάρι τόσο καιρό;
Δηλαδή εάν οι Πελοποννήσιοι (εκτός Ηλείων και Αχαιών;) αρχίσουν και τρώνε πιο πολλά πελοποννησιακά προιόντα, λύσαμε το πρόβλημά μας....... Τρέμε Αινστάιν !!! Έρχεται ο Τατούλης.....

Λοιπόν η "Αγριάδα" προτείνει, να πείσουμε τις μανάδες ή τις γυναίκες μας, από δω και πέρα, να ρίχνουν δυο κανάτες λάδι στην σαλάτα και να τρώμε κάθε μέρα πατάτες Τριπόλεως (πρωί-μεσημέρι- βράδυ) συνοδευόμενες πάντα από 1,5 κιλό ελιές Καλαμάτας φυσικά. Για πρωινό απαραίτητα κάθε μέρα 100 γραμ. μέλι Βυτίνας ενώ το χειμώνα θα στύβουμε καθημερινώς μια τσάντα Αργίτικα πορτοκάλια και το καλοκαίρι την ίδια ποσότητα πορτοκάλια Λακωνίας.... Το καλοκαίρι βέβαια έως το φθινόπωρο θα τρώμε υποχρεωτικά και ένα τελάρο Σταφύλια Κορινθίας. Όλα αυτά θα συνοδεύονται με εμφιαλωμένα νερά της Πελοποννήσου (μόνο) και Αγιωργήτικο Νεμέας.

Από κει και πέρα είναι θέμα χρόνου να απορροφηθούν σχεδόν όλες οι ποσότητες των παραγόμενων αγροτικών προιόντων της Πελοποννήσου ............ Αλλά ποιός θα μας λέει οτι τρώμε ΠΡΑΓΜΑΤΙ Πελοποννησιακά προϊόντα και όχι εισαγόμενα μεταβαπτισμένα, μεταλλαγμένα κ.λπ ;
Κάτι τέτοιες παπάρες λέγανε κάποτε στη Νομαρχία Κορινθίας (βγάλανε και ψήφισμα για...... "μεταλλαγμένα free" Κορινθία, κάνανε και ημερίδα και εκτονώθηκαν και οι οικολογούντες..... Κομπλέ!) αλλά πότε έγινε ο παραμικρός έλεγχος ;

Μήπως μία αρχή, θα ήταν η ενεργοποίηση όλων όσων εμπλέκονται με την εστίαση και με τον τουριστικό τομέα στην Πελοπόννησο. Να υπάρξουν πιστοποιημένα "φαγάδικα" κάθε είδους, τα οποία να σερβίρουν πελοποννησιακά προιόντα και εδέσματα. Να "συνδεθεί" επιτέλους ο τουριστικός κλάδος με την ντόπια αγροτική παραγωγή. Κι όταν μιλάμε για αγροτική παραγωγή εννοούμε και τους παραγωγούς.
Ποτέ δεν μπορέσαμε να κατανοήσουμε, γιατί π.χ. δεν μπορεί να ενταχθεί (ακόμα και σαν προαιρετική επιλογή), η δυνατότητα κάποιου επισκέπτη της Πελοποννήσου (έλληνα ή αλλοδαπού), να επισκεφτεί οργανωμένα ένα αγρόκτημα, να δει από κοντά μία αγροτική δραστηριότητα (π.χ. αλώνια), αντί ενός "μονότονου" και πεπαλαιωμένου τουριστικού πακέτου με τις επισκέψεις μόνο σε κλασικά μνημεία, κ.άλ. Τα άπειρα και άκρως πετυχημένα παραδείγματα της Ιταλίας και της Ισπανίας κυρίως θα έπρεπε από χρόνια να ενεργοποιήσουν τα μιμητικά μας αντανακλαστικά.
Αυτού του είδους οι συνεργασίες βέβαια, "καλλιεργούνται" συνεχώς και ενίοτε ενισχύονται. Δεν τελειώνουν όλα σε μια-δυο συναντήσεις.

Επειδή τα χρόνια πέρασαν και από μακακίες χορτάσαμε, θα συνιστούσαμε (με όλο το σεβασμό) στην νέα Περιφέρεια Πελοποννήσου να σταματήσει τις κωμικοτραγικές συναντήσεις με σχετικούς και άσχετους φορείς, έτσι για να τα λέμε και για να έχουμε τις ΄"αυτοδιοικητικές" μας συνειδήσεις ήσυχες.

Ας στρώσει τα .... οπίσθιά της και να κάνει αυτά που έταξε και οφείλει να πράξει : ΕΡΓΟ. Το οποίο, απλά και πρακτικά σημαίνει όραμα, σχέδιο, οργάνωση, υλοποίηση και αξιολόγηση. Εάν κάτι από τα προαναφερόμενα, σας ταιριάζουν στην έως τώρα διαδρομή της κεφαλής της Περιφέρειας Πελοπ/σου, εμείς στην Αγριάδα θα ..... σταματήσουμε να κυκλοφορούμε με κουκούλα (;) και θα αποκαλύψουμε τις ταυτότητές μας......

Υ.Γ:  Μια ακόμη ερωτησούλα κ. Περιφερειάρχα. Ως γνωστόν τα "καλά" ράφια στα σούπερ μάρκετ, κοστίζουν. Αυτό το κόστος ποιος θα το πληρώσει ; Ή θα εξαφανισθεί δια μαγείας ;

30 Απριλίου 2011

Σουλτανίνα ή νέες ποικιλίες σταφυλιών: ένα θέμα που οφείλουμε να συζητήσουμε

Στην τελευταία μας "περιήγηση" ανά τον αμπελουργικό κόσμο, βρήκαμε ένα ακόμη δεδομένο που πιστοποιεί ότι η κρίση στην αγορά της σουλτανίνας, δεν οφείλετε ούτε στην αναμφισβήτητη ποιότητα της, ούτε στην οικονομική κρίση αλλά ούτε σε κάποια παραγόμενη αλλού ανταγωνιστική σουλτανίνα.

Ο κύριος λόγος είναι ότι σιγά σιγά έχουν επικρατήσει νέες και πολλές ποικιλίες επιτραπέζιων σταφυλιών. Με αιχμή του δόρατος τα κόκκινα ή ροζέ σταφύλια !!!
Οι αιτίες αρκετές. Μία απ'αυτές, η διαπίστωση ότι τα ερυθρά σταφύλια ή το κρασί από ερυθρά σταφύλια, ωφελούν λίγο παραπάνω απ' ότι τα υπόλοιπα σταφύλια.
Η βασική αιτία είναι το αυξανόμενο κόστος παραγωγής της σουλτανίνας. Άλλωστε σε μία παγκόσμια αγορά που οι τιμές δεν μεταβάλλονται αισθητά χρόνο με το χρόνο (ή μειώνονται), σοβαρό κριτήριο βιωσιμότητας ενός προιόντος αποτελεί πρωταρχικά το κόστος παραγωγής. Και σε αυτόν τον τομέα, η "προσφιλής" μας σουλτανίνα έχει δυστυχώς τα πρωτεία.......

Ανάλογη βεβαίωση δίνει και ο οργανισμός FEDEFRUTA από την Χιλή. Συγκεκριμένα διαπίστωσαν ότι το έτος 2006/7 το κόστος παραγωγής ήταν μεγαλύτερο από την τιμή πώλησης της σουλτανίνας (ειδικότερα του Τόμσον). Μάλιστα εκφράζουν την έντονη ανησυχία τους διότι η σουλτανίνα αποτελεί την βασική ποικιλία επιτραπέζιου σταφυλιού στην Χιλή. Κάτι ανάλογο με την Ελλάδα δηλαδή.

Η διαφορά όμως είναι ότι, εδώ παρά τις μειωμένες τιμές για τον παραγωγό, παρά τα "κανόνια" κάποιων εμπόρων, δεν κουνιέται φύλλο. Κανείς δεν αναζητά, τους πραγματικούς λόγους της κρίσης. Και κυρίως κανείς δεν αναζητά - έγκυρα - τις διορθωτικές κινήσεις που οφείλουμε όλοι μας να κάνουμε.
Εάν δεν είναι πλέον αργά, μήπως θα πρέπει να θέσουμε σοβαρά υπόψη της Ευρωπαικής Επιτροπής, το ζήτημα της αναδιάρθρωσης των αμπελώνων. Όχι των οινοποιήσιμων, τα οποία παρεπιπτώντος, έχουν ανανεωθεί ουκ ολίγες φορές, αλλά των επιτραπέζιων ποικιλιών. Ήδη οι Κρητικοί παραγωγοί έχουν θέσει το ζήτημα αυτό στο Υπουργείο Γεωργίας. 
Δύο μεγάλα επιχειρήματα διαθέτουμε :
  1. Το αναμφισβήτητο μεγαλύτερο κόστος παραγωγής των επιτραπέζιων ποικιλιών σταφυλιών, και
  2. Σε περίπτωση σωστής και οργανωμένης αναδιάρθρωσης με νέες ποικιλίες επιτραπέζιων σταφυλιών, το κέρδος δεν θα είναι μόνο του παραγωγού, αλλά γενικότερα του κοινωνικού συνόλου και του περιβάλλοντος, δεδομένου ότι οι νέες ποικιλίες θα απαιτούν λιγότερες παρεμβάσεις φυτοπροστασίας και σαφώς λιγότερη ποσότητα νερού προς άρδευση.
Ποιός δεν θα ήθελε λοιπόν στην Κορινθία ένα σταφύλι, που να ραντίζεται και να ποτίζεται λιγότερο, άρα μικρότερο κόστος παραγωγής και ενδεχομένως να πουλιέται καλύτερα και ακριβότερα ;
Έτσι θα επεκταθεί και ο χρόνος διαθεσιμότητας των παραγόμενων σταφυλιών, εφόσον θα μπορούμε να παράγουμε διάφορες ποικιλίες από τέλη Ιουνίου έως τέλη Οκτωβρίου, ανάλογα με την ποικιλία, την περιοχή και την αγορά που στοχεύουμε.
Έτσι θα αποσυμφορηθεί και η αγορά από το πλεόνασμα της σουλτανίνας, με αποτέλεσμα ίσως την καλύτερη διάθεση της.
Έχουν γίνει μελέτες προς αυτήν την κατεύθυνση ;
Ή θα μας μείνουν ..... τα καλάθια της Περιφέρειας;

Δεκτές, οποιεσδήποτε απόψεις σας.....

8 Απριλίου 2011

Πώς μια «δυναμική καλλιέργεια» μετατράπηκε σε ένα νέο πρόβλημα


Διαβάστε το ενδιαφέρον άρθρο της κας Γεωργιοπουλου, από το φύλλο της  Καθημερινής (7.4.2011).
Απλά αντικαταστήστε την λέξη «σπαράγγι» με την λέξη «σουλτανίνα». Αλλάξτε νοητά τα τοπωνύμια με κορινθιακά τοπωνύμια και την αγορά της Γερμανίας με την αγορά της Αγγλίας. Τέλος επικεντρωθείτε στα υπογραμμισμένα από εμάς σημεία του κειμένου.


 Πώς μια «δυναμική καλλιέργεια» μετατράπηκε σε ένα νέο πρόβλημα

Τότε καλλιεργούνταν 80.000 στρέμματα και η αξία των προϊόντων που παράγονταν και εξάγονταν κυρίως στη Γερμανία έφτανε τα 17 δισ. δρχ. Σήμερα, οι καλλιεργούμενες εκτάσεις έχουν πέσει στα 25.000 στρέμματα και η συνολική αξία των πωλούμενων προϊόντων δεν ξεπερνά τα 5 δισ. δρχ. Τι συνέβη και τα σπαράγγια από «δυναμική καλλιέργεια» κατέληξαν ένα ακόμα «πρόβλημα»;


«Τη χρυσή δεκαετία 1985-1994 για το σπαράγγι ένας παραγωγός έβγαζε τον χρόνο όσα εγώ έβγαζα σε τέσσερα», διηγείται ο κ. Σιώμος, καθηγητής Λαχανοκομίας στο ΑΠΘ που έχει ασχοληθεί ιδιαίτερα με την καλλιέργεια. Το 80% της παραγωγής λευκού σπαραγγιού (μόνο αυτό καλλιεργείται στην Ελλάδα) έφευγε για την αγορά της Γερμανίας όπου πωλούνταν σε πολύ καλές τιμές. Οι ίδιοι οι Γερμανοί παρήγαγαν επίσης σπαράγγια που ωστόσο έβγαιναν στην αγορά 40 ημέρες αργότερα από τα ελληνικά, λόγω κλίματος. Σε όλη την Ελλάδα λειτουργούσαν 48 ομάδες παραγωγών για το σπαράγγι. Παράλληλα δημιουργήθηκε ανάλογος αριθμός συσκευαστηρίων, μονάδων δηλαδή που χρηματοδοτήθηκαν από την Ευρωπαϊκή Ενωση και στοίχισαν κατά μέσον όρο ένα εκατομμύριο ευρώ η καθεμία. Κανένας τότε δεν μπήκε στον κόπο να σκεφτεί πόσο κερδοφόρα μπορεί να είναι μια επένδυση που λειτουργεί μόνο 3 μήνες τον χρόνο.


Σήμερα, τα περισσότερα συσκευαστήρια στην Ξάνθη, τον Εβρο, τα Γιαννιτσά και την Αιτωλοακαρνανία όπου άλλοτε ανθούσε η καλλιέργεια, δεν λειτουργούν εφόσον η συνολική παραγωγή έχει μειωθεί. «Στην περιοχή λειτουργούσαν 12-14 συσκευαστήρια. Σήμερα έχουν απομείνει 4. Εμείς έχουμε ξεκινήσει να συσκευάζουμε και άλλα προϊόντα όπως τα ακτινίδια, τα ροδάκινα και λίγα σταφύλια έτσι ώστε η μονάδα να λειτουργεί τους περισσότερους μήνες τον χρόνο» λέει ο διευθυντής της Ενωσης Αγροτικών Συνεταιρισμών Καβάλας.


Την αδυναμία συνεργασίας και συνεννόησης μεταξύ των ομάδων παραγωγών επισημαίνει ο κ. Σιώμος ως έναν από τους βασικούς παράγοντες απαξίωσης του προϊόντος. «Κάθε ομάδα παραγωγών διέθετε μικρή ποσότητα σπαραγγιών.
Ενα γερμανικό σούπερ μάρκετ έπρεπε να απευθυνθεί σε 48 μπάρμπα Μήτσους στην Ελλάδα για να μπορεί να έχει την εβδομάδα τις ποσότητες που χρειαζόταν. Είναι φανερό ότι αυτό δεν μπορούσε να συμβεί, αλλά τη «χρυσή εποχή» κανένας δεν έδινε σημασία» τονίζει. Ακόμα όμως και όταν τα προβλήματα διογκώθηκαν, οι εμπλεκόμενοι δεν φάνηκαν πρόθυμοι να κινητοποιηθούν.


«Το 2006 όταν έγινε μια προσπάθεια να δημιουργηθεί μια οργάνωση για το συγκεκριμένο προϊόν, τορπιλίστηκε από τα μικροσυμφέροντα σε ορισμένες περιοχές». Ετσι δημιουργήθηκε το Ινστιτούτο Σπαραγγιού, η δράση του οποίου σήμερα είναι άγνωστη στους παραγωγούς. Το 2010 οι σπαραγγοπαραγωγοί του νομού Εβρου καταφεύγουν στη πάγια «λύση». Ζητούν αποζημιώσεις από τον ΕΛΓΑ (Ελληνικός Οργανισμός Γεωργικών Ασφαλίσεων) και άτοκα δάνεια...
Ενας ακόμα λόγος για την πτώση της δημοτικότητας του σπαραγγιού στη σχεδόν αποκλειστική αγορά της Γερμανίας, είναι ότι οι ίδιοι οι Γερμανοί την τελευταία δεκαετία αποφάσισαν να μπουν στην καλλιέργεια για να τροφοδοτήσουν την αγορά τους. «Η Γερμανία σήμερα καλλιεργεί 200.000 στρέμματα, ενώ πριν από μια δεκαετία καλλιεργούσε 30.000» λέει ο κ. Τεμπερεκίδης, πρόεδρος της εταιρείας ΗΛΙΟΣ στα Γιαννιτσά.


Επίσης, τα ελληνικά σπαράγγια έχασαν με τον καιρό το πλεονέκτημα της πρωιμότητας, εφόσον οι Γερμανοί παραγωγοί βρήκαν τεχνικούς τρόπους να βγάζουν νωρίτερα σοδειά. «Οταν το γερμανικό σπαράγγι βγαίνει στην αγορά της χώρας την ίδια εποχή με το ελληνικό, οι Γερμανοί προτιμούν τα δικά τους και ας είναι πιο ακριβά», τονίζει ο κ. Τσακίρης, γεωπόνος της ΕΑΣ Ορεστιάδας. «Ενδιαφέρον παρουσιάζει το πράσινο σπαράγγι», συμπληρώνει. Πρόκειται για το σπαράγγι που εδώ στην Ελλάδα εισάγουμε από το Περού... Οι Ελληνες παραγωγοί δεν έχουν δείξει ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την καλλιέργειά του γιατί «δεν υπάρχει αγορά». Μόνο που τα πράγματα αλλάζουν. Ετσι, ενώ πέρυσι η ζήτηση για πράσινο σπαράγγι στην αγορά της Γερμανίας ήταν 5%, φέτος εκτιμάται ότι έφτασε το 30%

28 Μαρτίου 2011

Πόσο κοστίζει ένα τρακτέρ στην Ισπανία, σενιόρ πρεσιντέντε ;


Είθιστε να μιλάμε συνήθως για τις μειωμένες τιμές των αγροτικών προιόντων. Δυστυχώς λίγοι ασχολούνται με το κόστος παραγωγής. 
Θα ήταν απόλυτα φυσιολογικό, να είχαμε μειωμένες τιμές στα αγροτικό εξοπλισμό και ιδίως στα πανάκριβα μα άκρως απαραίτητα αγροτικά μηχανήματα, όπως τρακτέρ με τα ανάλογα παρελκόμενα του. 
Την ίδια ώρα μάλιστα που η αγορά των συγκεκριμένων αγροτικών μηχανημάτων, έχει "βαλτώσει" εδώ και μερικά χρονάκια, κυρίως λόγω της έλλειψης των προγραμμάτων Νέων Αγροτών και των Σχεδίων Βελτίωσης. 
Η έγκυρη εφημερίδα "Agrenda" στο τελευταίο της φύλλο της 25 Μαρτίου, συνοδευόταν από το περιοδικό Profi Απριλίου, στο οποίο υπάρχουν τιμές για όλα σχεδόν τα τρακτέρ της ελληνικής αγοράς. Αφού εντοπίσαμε κάποια γνωστά τρακτέρ, κάναμε μια σύντομη διαδικτυακή έρευνα, για τα αντίστοιχα στην Ευρώπη. 
Με έκπληξη διαπιστώσαμε στην πρώτη αναζήτηση, ότι οι τιμές μεταξύ Ελλάδας και Ισπανίας π.χ. για τα ίδια μοντέλα διαφέρουν κατά 11.000 ευρώ έως και ....... 20.000 ευρώ !!!!
Συγκεκριμένα στα μοντέλα :

                                                               τιμή Ισπανίας                       τιμή Ελλάδας
  • New Holland T 4030               20.900 €                   40.700 €
  • New Holland T 5050               31.600 €               42.800 - 46.400 €
Διευκρινίζουμε ότι η επιλογή των μοντέλων έγινε εντελώς τυχαία, αναφέρονται σε τιμές χωρίς ΦΠΑ, ενώ στα ισπανικά μοντέλα δεν περιλαμβάνονται κάποια τέλη. Οι τιμές των ισπανικών μοντέλων λήφθησαν από την επίσημη ισπανική ιστοσελίδα της εταιρίας New Holland. Βλέπε εδώ.

Εξυπακούεται ότι είμαστε στην διάθεση του οποιουδήποτε ενδιαφερόμενου και σχετικού με το θέμα να δημοσιεύσουμε τις θέσεις του. 

Όσοι επίσης έχουν στοιχεία για ανάλογες περιπτώσεις με διαφορές στις τιμές εξοπλισμού και εφοδίων, ας μας τα στείλουν στην ηλεκτρονική μας διέυθυνση : agriada.gr@gmail.com .

14 Ιανουαρίου 2011

Ντύνομαι & τρώω ελληνικά, αρκεί όμως ....


Γιατί πολλές φορές έχουμε πέσει θύματα εξαπάτησης, αγοράζοντας "πλαστά" και "δήθεν" ελληνικά προιόντα, τα οποία έχουμε πληρώσει ανάλογα και στο τέλος διαπιστώναμε έκπληκτοι ότι το "ελληνικό" προιόν μας είναι εξ'ολοκλήρου ή κατά ένα πολύ μεγάλο ποσοστό εισαγόμενο και αμφιβόλου ποιότητας ......


28 Δεκεμβρίου 2010

Κρίση στην Ιρλανδία αλλά όχι οι αγρότες της !!!

Σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία που έδωσε στην δημοσιότητα η EUROSTAT, η Ευρωπαική Στατιστική Υπηρεσία δηλαδή, το αγροτικό εισόδημα στην Ελλάδα το 2010 έχει παρουσιάσει μείωση 4,3% σε σχέση με το προηγούμενο έτος, το 2009.
Το παράδοξο είναι ότι στην "αδελφή" χώρα (λόγω οικονομικής κρίσης) Ιρλανδία, το αγροτικό εισόδημα παρουσίασε.......αύξηση της τάξης του .... 39,1% !!!!!!
Όταν όμως οι παραγωγοί, οι Συνεταιρισμοί τους αλλά και οι ιδιωτικές εταιρίες μεταποίησης των αγροτικών τους προιόντων είναι .... σοβαροί, αυτά τα νούμερα τους αναλογούν.

Εμείς πορευόμαστε με τα δικά μας ...... ΝΟΥΜΕΡΑ .......

27 Δεκεμβρίου 2010

Πήραμε τέτοια αύξηση και δεν την ...... είδαμε ; Η συνέχεια...

Σε άρθρο της προηγούμενης εβδομάδας και συγκεκριμένα στην "Ελευθεροτυπία" της 22 Δεκεμβρίου 2010, διαβάσαμε με κατάπληξη το άρθρο της κ. Άννας Στεργίου, με τίτλο : "Το κόστος παραγωγής ροκανίζει το εισόδημα των αγροτών".

Στο συγκεκριμένο άρθρο σημειώνεται - μεταξύ άλλων - ότι οι τιμές των επιτραπέζιων σταφυλιών που "απόλαυσαν" φέτος οι έλληνες αμπελουργοί είναι κατά 33,8% (!!!) αυξημένες από πέρυσι.............


Το άρθρο τελειώνει με την επισήμανση ότι : "........ οι τιμές καθορίστηκαν με βάση αυτές που χρησιμοποιούν οι Αγροτικοί Συνεταιρισμοί (!!) και οι εμπορικές και βιομηχανικές επιχειρήσεις που αγοράζουν προιόντα απευθείας από τους παραγωγούς. " !!!!!!!!!!!

Με βάση τα παραπάνω, το blog της Αγριάδας, κάνει έκκληση σε όσους έλληνες αμπελουργούς έλαβαν τέτοιες αυξήσεις, να μας .. φανερωθούν, ώστε να τιμηθούν ανάλογα. 
Δεν έχουμε τίποτα άλλο να προσθέσουμε... τρέχουμε για τα ηρεμιστικά μας.....

Πήραμε τέτοια αύξηση και δεν την ...... είδαμε ;


Είναι δυνατόν φέτος οι αμπελουργοί των επιτραπέζιων σταφυλιών, να πήραν τόση μεγάλη αύξηση ;

Στο πρόσφατο παρελθόν η Εθνική μας Στατιστική Υπηρεσία, έκρυβε τα πραγματικά οικονομικά μεγέθη και στοιχεία. Φέτος μάλλον αποφάσισε να τα ..... φουσκώσει !!!!

Αργότερα η συνέχεια......

1 Νοεμβρίου 2010

Να που υπάρχουν καινοτόμοι συνεταιρισμοί που ΤΙΜΟΥΝ και τον παραγωγό και τον καταναλωτή !!


Πολλοί μας έχουν λοιδωρήσει που σχολιάζουμε αρνητικά επί το πλείστον, ενέργειες και πρακτικές κορινθιακών συνεταιρισμών ή κορίνθιων συνεταιριστών. Το κοινό χαρακτηριστικό ερώτημα όλων είναι το, ΓΙΑΤΙ τα λέμε και όχι εάν αυτά που γράφουμε ΙΣΧΥΟΥΝ ή όχι.
Ας δούμε όμως τι θα πείτε, διαβάζοντας το ακόλουθο δημοσίευμα. Εκτός από την κυρίαρχη είδηση, που είναι η πολιτική προώθησης που ακολουθεί η Ένωση Πεζών για το συγκεκριμένο ελαιόλαδο της, ΠΡΟΣΕΞΤΕ ιδιαίτερα, το τελευταίο κομμάτι του δημοσιεύματος με τις "ενστάσεις των Κρητικών .....


Λάδι... διαφάνειας απ’ την Ενωση Πεζών!
Τα ποσοστά κέρδους αναγράφονται στη συσκευασία

 Τη λεγόμενη «ψαλίδα» μεταξύ τιμών παραγωγού και καταναλωτή στο ελαιόλαδο επιχειρεί να «κλείσει» η Ένωση Πεζών με μία καινοτόμα συσκευασία που κυκλοφόρησε στην αγορά. Συγκεκριμένα, η Ένωση Πεζών στη νέα συσκευασία ελαιόλαδου αναγράφει πoύ καταλήγουν τα χρήματα των καταναλωτών δηλαδή τα ποσά που πάνε στη συνεταιριστική οργάνωση, το κατάστημα λιανικής πώλησης και το κράτος (ΦΠΑ).

Η τελική τιμή του έξτρα παρθένου ελαιόλαδου της Ένωσης Πεζών είναι μόλις 3,40 ευρώ το λίτρο την ώρα που οι τιμές λιανικής πώλησης διαφόρων επιχειρήσεων κυμαίνονται από 4,20 έως 5,80 ευρώ.

Η νέα συσκευασία έχει τον τίτλο «ΕΛΑΙΟΠΑΡΑΓΩΓΟΙ». Αυτό είναι το νέο brand name που κυκλοφόρησε η Ένωση Πεζών. Πάνω στην τσίγκινη συσκευασία υπάρχει τυπωμένο ταμπελάκι που παρουσιάζει αναλυτικά πού πάνε τα χρήματα των καταναλωτών. Συγκεκριμένα αναφέρει:

-Τιμή παραγωγού η τρέχουσα

-Συσκευασία /μεταφορά 12%

-Προτεινόμενο περιθώριο εμπορίου 19%

-ΦΠΑ 11%

Η ΕΑΣ Πεζών πουλά το 5κιλο «ΕΛΑΙΟΠΑΡΑΓΩΓΟΙ» από τα 13 καταστήματα λιανικής πώλησης που διαθέτει σε όλη την Ελλάδα (μεταξύ αυτών και του Ηρακλείου) στην τιμή των 16,95 ευρώ.

Δηλαδή οι καταναλωτές μπορούν να το αγοράζουν με 3,40 ευρώ/ λίτρο. Ήδη έχει έρθει σε επαφή με μεγάλες αλυσίδες σούπερ μάρκετ, ενώ έχει κλείσει συμφωνίες με σημαντικούς χονδρέμπορους σε διάφορες περιοχές της Ελλάδας.

Με τον τρόπο αυτό η ΕΑΣ Πεζών επιχειρεί να κάνει το έξτρα παρθένο ελαιόλαδο πιο προσιτό στους καταναλωτές, βάζοντας παράλληλα μία τάξη στα πράγματα για το πού πάνε τα χρήματα της λεγόμενης «ψαλίδας» των τιμών.

Παρακίνηση, εμπνευστής, δύναμη και μέσο

Παράλληλα όμως η Ένωση Πεζών απαντά και σε μία άλλη ανάγκη του καταναλωτικού κοινού που θέλει να γνωρίζει τι ακριβώς περιλαμβάνουν οι συσκευασίες που αγοράζει, δηλαδή αν πρόκειται πράγματι για έξτρα παρθένο ελαιόλαδο, αν αυτό είναι ελληνικό και συγκεκριμένα κρητικό, αν είναι ποιοτικά ελεγμένο και τελικά γνήσιο και υγιεινό.

Όπως αναφέρει στη συσκευασία πρόκειται για ελαιόλαδο ποικιλίας κορωνέικης με οξύτητα κάτω του 0,5, που προέρχεται από τις 3.000 οικογένειες των παραγωγών της.

«Παρακίνηση μας ο παραγωγός, εμπνευστής μας ο καταναλωτής, δύναμη μας ο ελαιώνας, μέσο μας τα λιοτρίβια μας» αναφέρει η ΕΑΣ Πεζών στα κείμενα που έχει προετοιμάσει για την προβολή και την προώθηση στην αγορά της συγκεκριμένης συσκευασίας ελαιόλαδου.

«Σκοπό μας είναι, υπογραμμίζει, να στηρίξουμε τα ελληνικά νοικοκυριά σε αυτή τη δύσκολη οικονομική περίοδο, να αναδείξουμε το ανώτερης ποιότητας λάδι ελιάς σε πολύτιμο αγαθό προσιτό σε όλους, να προσθέσουμε αξία στη διατροφή, να γίνουμε χορηγοί υγείας στον καταναλωτή, να ξέρει ο καταναλωτής τι ακριβώς αγοράζει και σε ποια τιμή, να καταπολεμήσουμε την ακρίβεια».

Η ποιότητα του ελαιόλαδου, σύμφωνα με την ΕΑΣ Πεζών, διασφαλίζεται από την τεχνογνωσία της ΕΑΣ και των παραγωγών της στην παραγωγή υψηλής ποιότητας ελαιόλαδου και από με την πιστοποίηση κατά ISO 9001, ISO 22000, IFS

Στις συσκευασίες του ελαιόλαδου της Ένωσης Πεζών αναφέρεται η ένδειξη «Μεσογειακή Διατροφή» αντί «Κρητική Διατροφή».

Απαντώντας σε σχετικές ερωτήσεις ο πρόεδρος της συνεταιριστικής οργάνωσης Γιώργος Φραγκιαδουλάκης είπε ότι όταν η Ένωση Πεζών έστηνε τα καταστήματα της όλοι έκαναν λόγο για τη μεσογειακή διατροφή, με αποτέλεσμα να υιοθετήσει τη συγκεκριμένη ένδειξη στα σημεία λιανικής πώλησης και τις συσκευασίες των προϊόντων της.

«Αυτό που μελετάμε τώρα είναι οι διαδικασίες για να αποτραβήξουμε αυτή την ένδειξη και να αναδείξουμε την κρητική διατροφή» είπε ο κ. Φραγκιαδουλάκης και πρόσθεσε: «Εμείς στηρίζουμε την κρητική διατροφή, το έχουμε αποδείξει και παράλληλα το έχουμε δηλώσει ως Ένωση στη συνάντηση των προέδρων των τεσσάρων Ενώσεων για το ίδιο θέμα».

"Δανεισμένο" από το σημερινό φύλλο της εφημερίδας "ΠΑΤΡΙΣ" της Κρήτης.

19 Οκτωβρίου 2010

Δείτε όλη την εκπομπή του Κ. Βαξεβάνη "Αγρότης μόνος, ψάχνει"

Χάρη στο blog του Κώστα Αναγνωστόπουλου, σας δίνουμε και εμείς σε επανάληψη όλη την εκπομπή "Το κουτί της Πανδώρας" του Κώστα Βαξεβάνη και συγκεκριμένα το επεισόδιο " Αγρότης μόνος, ψάχνει..".
Ευχαριστούμε δις τον συμπατριώτη μπλόγκερ για την είδηση.


16 Οκτωβρίου 2010

Πότε θα μεταδοθεί σε επανάληψη η εκπομπή "Το κουτί της Πανδώρας" από την ΝΕΤ

Για όσους έχασαν ή επιθυμούν να ξαναδούν την εκπομπή του Κώστα Βαξεβάνη "Το κουτί της Πανδώρας", από την ΝΕΤ, θα έχουν αυτήν την ευκαιρία την Κυριακή 17 Οκτωβρίου στις 22.00.
Ευχαριστούμε πολύ τον συμπατριώτη μας αγρότη κ. Γκίνη για τις παρατηρήσεις και την πολύτιμη πληροφόρηση που μας παρείχε.

Η συγκεκριμένη εκπομπή έχει τίτλο " Αγρότης,μόνος ψάχνει". Δεν αναζητά "νύφες" για εργένηδες αγρότες, δεν είναι ένα ακόμη ριάλιτι. Είναι μια αμιγώς δημοσιογραφική προσέγγιση, στο μέγα πρόβλημα που κυριαρχεί στην ελληνική ύπαιθρο, την στρεβλή δηλαδή ανάπτυξη της αγροτικής παραγωγής, σε συνάρτηση με τις κοινοτικές επιδοτήσεις (όπως δίνονται) και σε αντίθεση με τις πραγματικές ανάγκες της εγχώριας ή της εξαγωγικής αγοράς.
Επίσης καταγράφετε στην κάμερα, το αλλοπρόσαλο ταξίδι ενός αγροτικού προιόντος και ιδιαίτερα της τιμής του, από τον παραγωγό έως το ράφι του καταναλωτή.......
Τέλος ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στην απουσία ενός σοβαρού και οικονομικά ανεξάρτητου Συνεταιριστικού Κινήματος, με αποτέλεσμα την κυριαρχία των καλών ή κακών ιδιωτών "εμπόρων - αρπακτικών". Κάτι που εμείς στην "Αγριάδα" από την αρχή της λειτουργίας μας συνεχώς επισημαίνουμε .......

Η ενδιαφέρουσα συνέχεια επί της .... οθόνης.

9 Σεπτεμβρίου 2010

Ο ΑΝΑΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΠΕΤΥΧΕ(;) Ο ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ ΣΟΥΛΤΑΝΙΝΑΣ ΑΠΕΒΙΩΣΕ!!!

Πρώτη μέρα με την κυβέρνηση …ανασχηματισμένη. Για μας τους αγρότες, έτσι απλά, μετά την …άρνηση Μπατζελή για υποψήφια περιφερειάρχης, και την (αναμενόμενη) …αναβάθμιση Καρχιμάκη στη θέση του γραμματέα του ΠΑΣΟΚ, μας …ΠΡΟΕΚΥΨΕ Σκανδαλίδης – Μιλένα – Κουτσούκος!!!
Θα μου επιτρέψετε στην παρούσα φάση (εν μέσω τρύγου), για τον ανασχηματισμό να ΔΗΛΩΣΩ: «ΟΥΔΕΝ ΣΧΟΛΙΟΝ».

Σε ότι αφορά όμως την παρούσα φάση (τρύγος σουλτανίνας) ας μου επιτραπεί να καταθέσω κάτι τις.
Μία – δύο μέρες μετά την νυχτερινή Κυριακάτικη «ασθενή βροχή», οι ήδη «άρρωστοι» λόγω χαμηλής τιμής του προϊόντος Κορίνθιοι παραγωγοί σουλτανίνας, «άρπαξαν» πνευμονία!!!
Μέσα σε μία νύχτα η τιμή μειώθηκε (ελέω βροχής της Κυριακής) αλλά και της αναμενόμενης επιδείνωσης του καιρού το επόμενο διάστημα (ΠαρασκευοΣαββατοΚύριακο) κατά 0,10 – 0,20€/κιλό. Δηλαδή από το 0,5€/κιλό (δοθέντος και του ανασχηματισμού), μας προέκυψε το 0,30€/κιλό και το 0,40€/κιλό.
Συνάδελφοι παραγωγοί σουλτανίνας, αλλά και αγαπητοί καταναλωτές προσέξτε τις δύο φωτογραφίες διότι λένε οι Κινέζοι ότι «όσα λέει μια εικόνα, δεν το λένε χίλιες λέξεις»!!!
Η γνωστή σε όλους τους Κορίνθιους και όχι μόνο εταιρεία που αναγράφετε στην συσκευασία της εικόνας, αγοράζει το σταφύλι (στο χωριό μου τουλάχιστον), περίπου 0,50€/κιλό.
Η γνωστή σε όλους τους Έλληνες και όχι μόνο εταιρεία της ταμπέλας, πουλά το συγκεκριμένο σταφύλι σήμερα την 08/09/2010 στην τιμή του 1,50€ + 11% ΦΠΑ= 1,665€/κιλό.

Ο Κορίνθιος παραγωγός για ένα κιλό σταφύλι σουλτανίνα (με όλο το κόστος παραγωγής), …απολαμβάνει την τιμή του μισού ευρώ (0,50€)!!!, ο δε Έλληνας καταναλωτής πληρώνει για να φάει ένα κιλό σταφύλι κάτι πάρα πάνω από το ΤΡΙΠΛΑΣΙΟ της τιμής του παραγωγού!!!

ΕΥΓΕ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!!!

Κώστα – Κώστα (Σκανδαλίδη) είσαι δώ; Μιλένα εσύ μήπως;
 Γιώργος Γκίνης
Ζεμενό Κορινθίας     

4 Σεπτεμβρίου 2010

Τιμές σταφυλιών στην Ολλανδία

Συνεχίζουμε να δημοσιεύουμε - για πρώτη φορά στην Κορινθία - τις τιμές των επιτραπέζιων σταφυλιών στην ευρωπαική αγορά. Θεωρούμε ότι έτσι κατανοούν ευκολότερα οι αμπελουργοί, την κατάσταση που διαμορφώνεται στην ευρωπαική αγορά.
Δυστυχώς αυτήν την δουλειά όφειλαν να κάνουν οι υπάλληλοι αυτών που "λένε" ότι υπερασπίζονται τα συμφέροντα των κορίνθιων αγροτών, έναντι των "αδίστακτων" ιδιωτών μεταποιητών και εξαγωγέων. Η απόσταση όμως από την θεωρία ως την πράξη πολλές φορές απέχει αρκετά..... (αφιερωμένο στα πρώην μέλη του....ΚΚΕ) .
Ακόμη και η περίφημη και πολυδιαφημισμένη ιστοσελίδα αγροτικής "πληροφόρησης" της Νομαρχίας Κορινθίας, δεν θα μπορούσε να δημοσιεύσει τέτοια στοιχεία ;

Αναλυτικά οι πρόσφατες τιμές χονδρικής των σταφυλιών στην Ολλανδία:
Η 27η εβδομάδα αφορά την περίοδο 5 - 11 Ιουλίου, ενώ αυτές που έχουν περισσότερο ενδιαφέρον για τα ελληνικά σταφύλια, είναι οι τελευταίες εβδομάδες, οι 34η και 35η, δηλαδή οι περίοδοι από 23-29 Αυγούστου και 30 Αυγ. έως τις 5 Σεπτεμβρίου.
Δίπλα από τις ποικιλίες των σταφυλιών αναγράφεται και η χώρα προέλευσης. GR για Ελλάδα, IT για Ιταλία, TR για Τουρκία, ES για Ισπανία και EG για Αίγυπτο.
Προσοχή επίσης και στις τιμές των σταφυλιών. Δεν είναι ανά κιλό προιόντος αλλά προφανώς ανά συσκευασία.
Ετσι λοιπόν παρατηρούμε ότι οι τελευταίες καταγεγραμένες τιμές χονδρικής είναι οι :
  • Τόμσον (Ελλάδα)................1,55 έως 1,70 ευρώ το κιλό
  • Σουλτανίνα (Τουρκία).........1,1 ευρώ το κιλό
  • Βικτόρια (Ιταλίας) ..............2,30 ευρώ το κιλό(5-11 Ιουλ.) .... 1,12 ευρώ το κιλό τώρα
  • Ανάμικτα σταφύλια από Ελλάδα (άσπρα - ερυθρά) ..... 2,25 ευρώ το κιλό !!!
Αυτά τα ολίγα προς το παρόν....
Όποιος επιθυμεί να επιβεβαιώσει ή να αντικρούσει (με στοιχεία) αυτά τα δεδομένα, ή να μας εξηγήσει πόσο κοστίζει ανά κιλό προιόντος, η μεταφορά του στις αγορές του εξωτερικού, ευχαρίστως να το δημοσιεύσουμε.
Δεν είναι δυνατόν να βρίσκουμε συνεχώς στοιχεία στο διαδίκτυο για το εξωτερικό, ενώ εδώ στην χώρα μας κυριαρχεί το περίφημο ........πέπλο σιωπής ....

11 Αυγούστου 2010

Τρύγος 2010

ΘΕΡΟΣ - ΤΡΥΓΟΣ - ΠΟΛΕΜΟΣ
Καλή Αρχή Συνάδελφοι.............. και καλύτερο τέλος με λιγότερα προβλήματα και περισσότερα χρήματα στην τσέπη μας !!!

8 Αυγούστου 2010

Αυξημένες οι εξαγωγές σταφυλιών σε σχέση με το 2009

Σύμφωνα με στοιχεία που έδωσε στην δημοσιότητα το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης, οι εξαγωγές των ελληνικών σταφυλιών παρουσίασαν αύξηση, σε σχέση με την αντίστοιχη περυσινή περίοδο.
Αναλυτικότερα έως τώρα έχουν εξαχθεί 3.292 τόνοι σταφυλιών έναντι 427 τόνων το 2009.

Και όλα αυτά παρά την απεργία των φορτηγών Δ.Χ., την έλλειψη καυσίμων, αλλά και την σχετική οψημότητα που υπάρχει στην φετινή παραγωγή. Τότε γιατί άραγε, κάποιοι συνεχίζουν να μιλούν για κρίση, θέλοντας να πάρουν τα εξαγώγιμα σταφύλια με 50 λεπτά και κάτω ;

Ξυπνήστε Αγρότες !!!

6 Αυγούστου 2010

Μπουτίκ μεσογειακής διατροφής ο δρόμος για την Ελλάδα


Παραδοσιακά προϊόντα ποιότητας μπορούν να ανοίξουν τις ξένες αγορές
  
Άρθρο της Γιολάντας Τότσιου από τα «ΝΕΑ» της 6.8.2010

«Κι όμως, από το τι είναι στο τι μπορεί να είναι, περνάς μια γέφυρα που σε πάει, ούτε λίγο ούτε πολύ, από την Κόλαση στον Παράδεισο. Και το πιο παράξενο: έναν Παράδεισο φτιαγμένον από τα ίδια υλικά που είναι φτιαγμένη ακριβώς και η Κόλαση. Δεν είναι παρά η αντίληψη για τη διάταξη των υλικών που διαφέρει...».
Oδυσσέας Ελύτης, «Ανοιχτά Χαρτιά»

Ποτέ ο στίχος του ποιητή δεν μου φάνηκε πιο επίκαιρος, κυρίως γιατί βρίσκεται ένα στάδιο πριν από το τι μπορεί να γίνει, στο τι μπορεί να είναι. Τerra-patrie: η γη μας, ο πολιτισμός και η κουλτούρα μας. Η γη μας- η πατρίδα μας.

... Από το τι είναι στο τι μπορεί να είναι... 

 
Ο Κήπος των Εσπερίδων. Ο κήπος που χάρισε ως γαμήλιο δώρο η Γη στην Ηρα και τον Δία, τον κήπο που έβγαζε τα χρυσά μήλα- το χρυσάφι της γης, το χρυσάφι που μπορεί να δώσει η γη μας που την έχουμε απαξιώσει. Με αλόγιστη χρήση χημικών, μηχανημάτων, τη μονοκαλλιέργεια ή τις στρεβλές επιδοτήσεις, το πολιτιστικό απόθεμα του κάθε τόπου, το οποίο επίσης έχουμε απαξιώσει με μια στατική θεώρηση προσέλκυσης μαζικού τουρισμού κυρίως διερχόμενου, χαμηλής ποιότητας και χαμηλής προστιθέμενης αξίας για τον τόπο, terra patrie! Ενας κήπος- αγρόκτημα- «Φράγμα γεύσης», όπου οι Εσπερίδες θα φυλάσσουν τις προδιαγραφές ποιότητας, που προσδίδουν τα μοναδικά οργανοληπτικά χαρακτηριστικά των τοπικών ποικιλιών και περικλείουν τα αρώματα των βουνοκορφών της Πίνδου ή των Αγράφων, τη θαλάσσια αύρα, τον Γαρμπή ή τον Πουνέντε. Εχουμε ξεχάσει τη γεύση και το άρωμα της ντομάτας και της πιπεριάς, με τα άνοστα χοντρόφλουδα υβρίδια.

Ενας κήπος, ένα επισκέψιμο αγρόκτημα, που θα συνδυάζει τη βιοποικιλότητα του τόπου, τις τοπικές ποικιλίες και φυλές, τις παραδοσιακές τεχνικές με σύγχρονα επιστημονικά δεδομένα, τη δημιουργία πρότυπων μονάδων μεταποίησης και παραγωγής παραδοσιακών προϊόντων, τη συνεργασία με τα ερευνητικά ιδρύματα για την ανάδειξη των μοναδικών χαρακτηριστικών των προϊόντων αυτής της γης, την περιβαλλοντική διάσταση, σύμφωνα με τη Λευκή Βίβλο ΕU White Ρaper on Climate Change and Complementing Report «Αdapting to climate change: the challenge for Εuropean agriculture and rural areas», Τhe Commission staff working document «Τhe role of Εuropean agriculture in climate change mitigation».

...Δεν είναι παρά η διάταξη... 

 
Η μεσογειακή διατροφή και τα προϊόντα ποιότητας, καθώς και τα παραδοσιακά προϊόντα, έχουν αποτελέσει τελευταία αντικείμενο πολλαπλών αναφορών και υπομνημάτων που τονίζουν τη σπουδαιότητά τους για την ελληνική Οικονομία- πλην όμως δεν έχει τεθεί ποτέ ένα πλαίσιο αξιοποίησης και προώθησης της τοπικής γεωργικής παραγωγής προς αυτήν την κατεύθυνση και δεν έχει αξιοποιηθεί ως εργαλείο marketingανάπτυξης και οικονομικής ευημερίας των παραγωγών πρωτογενών και μεταποιημένων προϊόντων, ως αναπτυξιακό εργαλείο εν τέλει, πολύ δε περισσότερο ως εργαλείο ανάδειξης και σύνδεσης με τον τουρισμό, ως δημιουργία προστιθέμενης αξίας για τις περιοχές προορισμού. Η επιστημονική κοινότητα έχει σημαντικές εργασίες σχετικά, πλην όμως δεν αρκεί και δεν συνδέεται με την αναπτυξιακή διαδικασία.

Τα χόρτα του βουνού, το σταμναγκάθι ή η εισαγόμενη ρόκα και τα υβρίδια οπωροκηπευτικών δεν έχουν καμιά θετική επίδραση στην αγροτική ή εθνική οικονομία. Στον τομέα των οπωροκηπευτικών σκέφτομαι μια ποικιλία προϊόντων μεσογειακής διατροφής- τα περίφημα ελληνικά λαδερά σε διάφορες νέες συσκευασίες, με κυρίως εξαγωγικό προφίλ «Μediterranean Vegetarian Line», καθώς και μια σειρά gourmet προϊόντων μεσογειακής διατροφής με ελαιόλαδο και τα διάφορα λαχανικά γεμιστά με ρύζι και κιμά. Σκέφτομαι μια «παλέτα κυκλαδίτικων τυριών»- από τα περίπου 40 μοναδικά τυριά των Κυκλάδων- που θα προβάλλει την ταυτότητα και την ιδιαιτερότητα των νησιών, με τη μοναδική βλάστηση που, ποτισμένη από την αλμύρα της θάλασσας προσδίδει στο γάλα και κατ΄ επέκταση στο τυρί μια μοναδικότητα αντάξια φημισμένων γαλλικών ή ιταλικών τυριών, ικανά να ικανοποιήσουν και τον πιο απαιτητικό ουρανίσκο.

Σκέφτομαι ένα «ψάρι ημέρας» Κυκλάδων, Ευρίπου, Αμβρακικού, Χαλκιδικής, με αισθητήρια που καταδεικνύουν τη «φρεσκότητα».

Σκέφτομαι ακόμη πως τα περίφημα παραδοσιακά μας προϊόντα- για τα οποία γίνεται τόσος λόγος και για τα οποία υπάρχει αυξανόμενη ζήτηση- δεν έχουν καν θεσμικό πλαίσιο. Σκέφτομαι μια Ελλάδα «boutique» γεωργικών προϊόντων και τροφίμων στην Ευρώπη.

Εθνικός κατάλογος και ετικέτες ποιότητας για παραδοσιακά προϊόντα
 
Υιοθέτηση μέτρων: Τα μέτρα που προβλέπει ο ΚΑΝ. 1698/2005 σχετικά με τα προϊόντα ποιότητας, τη σύνδεση της γεωργικής παραγωγής με την έρευνα και την τεχνολογία, τη δημιουργία ειδικών σημάτων ποιότητας- νησιωτικά, ορεινά, παραδοσιακά, premium quality. Στοιχεία που, για παράδειγμα στη Γαλλία, αντιπροσωπεύουν οι «κόκκινες ετικέτες» (label rouge) και τα ειδικά σήματα για τα υπερπόντια νησιά-, ανάπτυξη ενός Εθνικού Καταλόγου Παραδοσιακών Προϊόντων. Αξίζει να αναφερθεί ότι η Ιταλία έχει κατοχυρώσει έναν εθνικό κατάλογο 3.500 παραδοσιακών προϊόντων με συστηματική δουλειά.

Εικονική πραγματικότητα; 

Ενα βήμα παραπέρα: μια επένδυση έντασης γνώσης και εργασίας με χαμηλή εκμηχάνιση αλλά με state-of-the-art της επιστημονικής γνώσης και τεχνολογίας, και ισχυρά στοιχεία της κουλτούρας και της παράδοσης. Τα στοιχεία αυτά συμβαδίζουν σε όλα τα προϊόντα ποιότητας με ισχυρή φήμη και υψηλή εμπορική αξία. Κονιάκ, port, φημισμένα γαλλικά ή ιταλικά τυριά, αλλαντικά, ξίδι balsamico κ.ά.

Και ένα βήμα παραπέρα: να γίνει ένα υπαίθριο μουσείο ιστορίας της γης και της καλλιέργειάς της, για να ενημερωθούμε για το χρυσάφι της. Να θυμηθούν οι ενήλικοι και να μάθουν οι νέοι το άρωμα της γης- όχι του γκαζόν και του τσιμέντου- το άρωμα των καρπών. Να θυμηθούμε ότι στην αθηναϊκή κοινωνία του 5ου π.Χ. αιώνα τιμούσαν τις γεωργικές ασχολίες ως το θεμέλιο της εθνικής οικονομίας και ο αγρότης είχε πολιτικά δικαιώματα, ενώ οι τραπεζίτες προέρχονταν σχεδόν εξ ολοκλήρου από τις τάξεις που δεν είχαν δικαίωμα ψήφου- Will Durant, Τhe story of civilization, Τόμος Β, Η κλασική μας κληρονομιά, ΕΛΛΑΣ, 1957!!!

Και ένα βήμα παραπέρα: εκτός από την επιστημονική γνώση και τους παραγωγούς, στην αναπτυξιακή διαδικασία χρειάζεται η συμμετοχή των καλλιτεχνών δημιουργών και της διανόησης, για να κάνουν πνευματικές, αισθητικές και καλλιτεχνικές παρεμβάσεις, να προβάλλουν τη γη, τους καρπούς και το πνεύμα, να συμβάλλουν στο όραμα για την ανάπτυξη των περιοχών.

Με τις ιδέες, τα πινέλα τους, τις πρώτες ύλες της γης, την έμπνευσή τους...

Ενα βήμα παραπέρα: ένας ύμνος στη γη, στη γονιμότητα, στη βιοποικιλότητα, μια γιορτή όπως τα «Θεσμοφόρια», που γιορτάζονταν στις ευρύτερες περιοχές της Ελλάδας το φθινόπωρο, προς τιμήν της Δήμητρας Θεσμοφόρου- μια ενότητα εκδηλώσεων σχετικά με τους καρπούς της γης και του πνεύματος- μια σύνδεση της γαστρονομίας με τη σύγχρονη καλλιτεχνική δημιουργία, μια σύνδεση του τουρισμού με την τοπική ταυ τότητα. Ως πρωτόλεια έκφραση αυτής της προσέγγισης μπορεί να θεωρηθούν οι «Γιορτές Ελληνικής Γης» που πρόσφατα ανήγγειλε η υπουργός Α.Α.&Τ., οι οποίες με κατάλληλη επεξεργασία μπορούν να αποκτήσουν τεχνικό χαρακτήρα- όπως υποδηλώνει η «Θεσμοφόρος» Δήμητρα.

Την ξεχάσαμε την τοπική ταυτότητα. Μπροστά στο glamour του life-style των φερόμενων ως goldenboys ή ως golden ΤV περσόνες, ξεχάσαμε το πραγματικό χρυσάφι της γης και του τόπου μας. Φτάσαμε να διαφημίζουμε τα Αγραφα ως Φινλανδία, τις Εκβολές του Αχέροντα ως Καραϊβική και τους βιότοπους του Νέστου και του Εβρου ως Γαλάζιο Δούναβη!!!

Γαία- Γη- Πατρίδα στον υπερθετικό! 
 
Ο Κήπος των Εσπερίδων μπορεί να είναι επένδυση μέσης ή μεγάλης κλίμακας- ή να διαχυθεί σε πολλά μέρη της Ελλάδας με συνεργασίες μικρών αγροκτημάτων- ο στόχος όμως είναι το χρυσάφι της γης.

Της γης που ερημώνει όταν κλείνουν τα φώτα της τουριστικής περιόδου και αφήνει ως προστιθέμενη αξία τα απορρίμματα και τα πλαστικά μπουκαλάκια νερού στις χωματερές.

Και εδώ τίθεται το θέμα της προστιθέμενης αξίας, της συμπληρωματικότητας και της συνέργειας μεταξύ τουρισμού και γεωργικής παραγωγής και γαστρονομίας. Διότι γαστρονομία δεν νοείται με εισαγόμενα προϊόντα, ούτε ανάπτυξη. Ισως μόνο lifestyle.

Η Γιολάντα Τότσιου είναι γεωπόνος (Ρh.D) - Σύμβουλος Ανάπτυξης (ytotsiou@yahoo.gr)


Σύνδεση τουρισμού, πολιτισμού, τοπικής ταυτότητας

ΤΟ ΡUΖΖLΕ του περάσματος από το τι είναι στο τι μπορεί να είναι απαιτεί δουλειά συλλογική, εμπνευσμένη, συντονισμένη. Απαιτεί πολιτική βούληση, κοινωνική διαβούλευση, συμμετοχή. Συμμετοχή κοινωνικών και παραγωγικών φορέων, επαγγελματιών, επιστημονικής, καλλιτεχνικής και πνευματικής κοινότητας, απαιτεί την ποιότητα της τουριστικής εμπειρίας του επισκέπτη και την ανάδειξη του πολιτισμού ως ζωτικού στοιχείου της ανάπτυξης. Η προσέγγιση αυτή υποστηρίζεται επίσης και από σημαντικά κείμενα της Ευρωπαϊκής Πολιτικής, όπως μεταξύ άλλων η «Χάρτα Πολιτισμικού Τουρισμού», η «Ατζέντα για τον πολιτισμό σ΄ έναν κόσμο παγκοσμιοποίησης» και η «Ατζέντα για έναν αειφόρο και ανταγωνιστικό τουρισμό».

Σκέφτομαι τη δημιουργία θεματικών χωρικών ενοτήτων που δεν θα αντλούν το θέμα τους από ξενόφερτα slogan του σύγχρονου lifestyle, αλλά από τον μύθο και την ταυτότητα των περιοχών όπως οι Μούσες, ο Οιδίποδας, ο Ασκληπιός, ο Διόνυσος, η Οδύσσεια, οι Φρυκτωρίες...

Τα στοιχεία αυτά μπορούν να συνδυαστούν με συμπόσια, παραγωγικές επενδύσεις adventure holidays ή παιχνίδια γνώσης και περιπέτειας, διαδρομές, θεματικά πάρκα, φεστιβάλ και εν γένει με πόλους ανάπτυξης τουριστικών προορισμών ποιότητας.

Σκέφτομαι την ενεργοποίηση του δικτύου των φρυκτωριών- το διαδεδομένο σύστημα επικοινωνίας στην αρχαία Ελλάδα. Η μεταφορά του μηνύματος για την άλωση της Τροίας στις Μυκήνες έγινε μέσω των Φρυκτωριών, εντός μίας ημέρας. Θα μπορούσαν να αποτελέσουν ένα γεγονός διεθνούς εμβέλειας, να προβληθούν ως το... Ιnternet της Αρχαίας Ελλάδας και να συνδυαστούν με επιστημονικά συνέδρια και φεστιβάλ.

Σκέφτομαι ακόμη την «πολιτιστική διαδρομή της ΟΔΥΣΣΕΙΑΣ», ενός εμπνευσμένου δικτύου πολιτιστικού τουρισμού, το οποίο περιπλανάται όπως ο Οδυσσέας από το 1993. Με μικρές χρηματοδοτήσεις από Π.Π. Καλειδοσκόπιο, ΕΟΤ και LΕΑDΕR ΙΙ, μέχρι το 2003.

Και το όραμα για την ανάπτυξη;
Μπορούμε να αλλάξουμε τον πήχυ της SΤΑΝDΑRD & ΡΟΟRS;

Μπορούμε στο επίπεδο της ανάπτυξης και της ευημερίας να θέσουμε:

Την κοινωνική αλληλεγγύη και την ποιότητα ζωής πάνω από τα κυβικά αυτοκινήτων, εξοχικά, πισίνες, ΤV, DVD;

Τη βιοποικιλότητα και την οικολογική ευαισθησία πάνω από την ανεξέλεγκτη και εντατική παραγωγικότητα και εκμηχάνιση;

Τον πολιτισμό και την κουλτούρα μας πάνω από το life-style;

Την ανάδειξη των τοπικών προϊόντων και τη σύνδεσή τους με το circuit του τουρισμού και της γαστρονομίας, πάνω από την κάθε είδους φαστφουντοποίηση;

Τις οικουμενικές αξίες πάνω από την παγκοσμιοποίηση και ό,τι σηματοδοτεί;

Οπως λέει και ο ποιητής Οδυσσέας Ελύτης με περισσή σοφία στο «Ο Κήπος με τις Αυταπάτες»:

«...Για κείνο το κάτι ξεχωριστό που το καθένα τους προσκομίζει στο ύφος της κοινής πατρίδας:

Τιμή στην ελαία, για την εγνωσμένη της φρόνηση.

Στη λουίζα, για την ευγενή της καταγωγή και τους λεπτούς της τρόπους.

Στο μάρμαρο, για το ένα κάτι απόλυτο που αντιπροσωπεύει.

Στον πευκώνα, για το απτό και μη της παρουσίας του.

Στο νεράντζι, για τον τρόπο που επέτυχε δέκα αιώνες αργότερα να συμπυκνώσει την σκέψη των Ιώνων.

Στον θαλασσινό βράχο, για την μνήμη των Πατέρων Πάντων.

Στο απλώς κυανό, για το απείρως παρόμοιο». Σύνδεση με την ταυτότητα των περιοχών, με υψηλή προστιθεμένη αξία εν τέλει για τον τόπο. Μπορούμε να αναστρέψουμε τον πήχυ της SΤΑΝDΑRD & ΡΟΟRS;

Μπορούμε να ανεβάσουμε τον πήχυ της SΤΑΝDΑRD & ΡΟΟRS;

Μπορούμε, εν τέλει, να καταδείξουμε how ΡΟΟR their SΤΑΝDΑRDS are;

Ορτσα στον καιρό, ανάντι στον Μαΐστρο!

...τιμή στην ελαία!..