Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα εισαγωγές. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα εισαγωγές. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

13 Ιουνίου 2011

Φακές καναδέζικες και φασολάδα made in China

Πατάτες από την Αίγυπτο. Οσπρια από τη Βόρεια Αµερική και την Απω Ανατολή. Στα ράφια των ελληνικών µανάβικων υπάρχουν προϊόντα από κάθε άκρη της γης, τα οποία καλύπτουν την ελλειµµατική µας παραγωγή 

Σε υψόµετρο 750, σε µια σκληρή γη στο δυτικό άκρο της Κοζάνης, την οποία για χρόνια έθρεφαν οι κοινοτικές επιδοτήσεις, ο αγρότης Γιάννης Ζιµπιλίδης καλλιεργεί στα στρέµµατά του έναν ξεχασµένο από την ελληνική γεωργία σπόρο: τη φακή. Μετέχει σε έναν συνεταιρισµό µε 55 παραγωγούς, οι οποίοι από το 2009 καλλιεργούν, τυποποιούν και εµπορεύονται το προϊόν τους στην Ελλάδα. Ενα προϊόν που φύτρωνε για γενιές µόνο στα µποστάνια τους για να καλύψει τις διατροφικές ανάγκες των οικογενειών τους, ενώ στα χωράφια τους ευδοκιµούσαν τα καπνά. Με τις επιδοτήσεις να στραγγίζουν και να λήγουν τα επόµενα χρόνια, στράφηκαν στη φακή. 

Αποτέλεσαν όµως την εξαίρεση. Το 90% της εγχώριας ζήτησης σε φακή καλύπτεται σήµερα από εισαγωγές. ∆εν είναι όµως το µόνο προϊόν στο οποίο δεν είµαστε αυτάρκεις.

Σύµφωνα µε στοιχεία του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης, η ελληνική παραγωγή σε ξηρά όσπρια µπορεί να καλύψει µόνοτο 44% της εγχώριας ζήτησης. Τα ποσοστά µειώνονται ακόµη περισσότερο όσον αφορά το κρέας. Οι έλληνες κτηνοτρόφοι ικανοποιούν το 34% των αναγκών της ελληνικής αγοράς σε µοσχαρίσιο κρέας και το 40% σε χοιρινό. Ενδεικτικά είναι και ταστοιχεία της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής για το ελλειµµατικό εµπορικό ισοζύγιο στις εισαγωγές και εξαγωγές τροφίµων. Το 2010 εισαγάγαµε 10,8 εκατ. κιλά φακές, κυρίως από τον Καναδά και τις ΗΠΑ, ενώ εξαγάγαµε 294.088 κιλά. Την ίδια περίοδο φέραµε από την Αίγυπτο, τη Βουλγαρία και άλλες χώρες 132 εκατ. κιλά πατάτες και στείλαµε στην Τσεχία, την Πολωνία και αλλού 24 εκατ. κιλά. Κι αν η φασολάδα θεωρείται ένα από τα εθνικά µας πιάτα, τα ίδια στοιχεία δείχνουν ότι η µεγαλύτερη ποσότητα φασολιών που καταναλώνουµε στην Ελλάδα φτάνουν από την Ιταλία, την Ιορδανία και τη Βουλγαρία.  

ΤΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ.  
Κι όµως, πριν από 3 10ετίες η Ελλάδα ήταν σε θέση να ανταποκριθεί στις διατροφικές απαιτήσεις του πληθυσµού της µε δικά της προϊόντα. Τι συνέβη και εισάγουµε αντί να παράγουµε; 
«Μετά την είσοδό µας στην ΕΟΚ καθορίστηκε σε συµφωνίες τι και πόσο θα παράγει κάθε χώρα. Μπήκαν ποσοστώσεις στην παραγωγή και όρια που δεν έπρεπε να ξεπεράσουµε. Στόχος ήταν η δηµιουργία µιας εσωτερικής αγοράς στην Ευρώπη, στην οποία κάθε χώρα θα έχει τα εθνικά της προϊόντα», λέει ο Κ. Ηλιόπουλος, ερευνητής στο ΕΘΙΑΓΕ. Αυτοί οι περιορισµοί, όπως θυµάται, απέτρεψαν τη δεκαετία του ‘90 έναν παραγωγό να δηµιουργήσει µια πρότυπη γαλακτοκοµική µονάδα που θα κάλυπτε τις ανάγκες της ελληνικής αγοράς. 

Πέρα από τις ποσοστώσεις όµως, αρκετοί έλληνες αγρότες εγκλωβίστηκαν από µόνοι τους σε µη ανταγωνιστικές, αλλά επιδοτούµενες µονοκαλλιέργειες, όπως το βαµβάκι, το καλαµπόκι, τα σιτηρά και τα καπνά. Αδιαφορώντας αν το κόστος παραγωγής ήταν µεγαλύτερο από την τιµή αγοράς. «Υπήρχαν ποικιλίες καπνού που η εµπορική τους τιµή δεν κάλυπτε ούτε το 10% του κόστους παραγωγής. Και ο παραγωγός καλλιεργούσε µόνο και µόνο για την επιδότηση», λέει ο πρόεδρος του ΕΘΙΑΓΕ Κ. Τσιµπούκας.

Η κουλτούρα των επιδοτήσεων είχε ριζώσει βαθιά στη νοοτροπία αρκετών παραγωγών. Πρόσφατα, ο Γ. Βογιατζής, καλλιεργητής κηπευτικών στη Θεσσαλονίκη, παρακολούθησε µια συνάντηση νέων αγροτών στην περιοχή του. «Πρότειναν να σταµατήσουν, και τώρα αν γίνεται, όλες οι επιδοτήσεις. Να δοκιµάσει καθένας µόνος του. Αντέδρασα µόλις το άκουσα», λέει. «Ανήκα και εγώ σε µια γενιά που είχε µάθει να δουλεύει έτσι. Ισως τελικά αυτή να είναι η λύση».

Για τους περισσότερους παραγωγούς η έλλειψη αυτάρκειας της Ελλάδας σε ορισµένα τρόφιµα οφείλεται στηµειωµένη ανταγωνιστικότητα σε σχέση µε προϊόντα από τη Χιλή ή την Αργεντινή. «Βρίσκεις το ίδιο ζιζανιοκτόνο στην Ελλάδα σε 2πλάσια τιµή απ’ ό,τι πωλείται στην Τουρκία. Εξω έχουν πιο φθηνά µεροκάµατα και µεγαλύτερες εκτάσεις. Ετσι ρίχνουν και τις τιµές τους στα προϊόντα», λέει ο Ζαφείρης Καζάκης, καλλιεργητής ντοµάτας και καρπουζιών στη Χαλκιδική.

Ωστόσο αυτό δεν δικαιολογεί, σύµφωνα µε τον κ. Ηλιόπουλο, νωρίς το πρωί στα ράφια της λαχαναγοράς να βρίσκονται κυρίως εισαγόµενα προϊόντα όχι από τρίτες χώρες, αλλά από κράτη της Ε.E που µπορεί να έχουν αντίστοιχα ή µεγαλύτερα κόστη παραγωγής. «Είναι ζήτηµα οργάνωσης και συνεργασίας. ∆εν µπορεί σε µεγάλη αλυσίδα σούπερ µάρκετ να φτάνει το πρωί έτοιµο, συσκευασµένο το µαρούλι από το εξωτερικό και να µην έχει έρθει ακόµα λόγω καθυστέρησης το µαρούλι από κάποιον παραγωγόπου βρίσκεται στη διπλανή πόλη. Λόγω καθυστέρησης, αναγκαστικά θα µπει στο ψυγείο και αυτό αυξάνει το κόστος συντήρησης», λέει ο ερευνητής του ΕΘΙΑΓΕ.

ΤΟ ΠΑΡΑΠΟΝΟ.  
Οπου κι αν ταξιδέψεις στην Ελλάδα ένα από τα µόνιµα παράπονα των αγροτών είναι ότι τους εκµεταλλεύονται οι έµποροι. Αλλά συχνά συναντάς περιοχές στις οποίεςοι παραγωγοί δεν συνεταιρίζονται για να εξασφαλίσουν καλύτερες εµπορικές τιµές ή να διαθέσουν πιο εύκολα τη σοδειά τους. «∆εν έχουµε πνεύµα συνεργασίας», λέει ο 50χρονος κτηνοτρόφος T.Ψωµάς από τον Αστακό Αιτωλοακαρνανίας. «Κάθε παραγωγός κάνει τις διαπραγµατεύσεις µόνος του. Η Ενωση που έχουµε περιορίζεται στο να πουλάει λιπάσµατα και φυτοφάρµακα. ∆εν δίνει κίνητρα ή συµβουλές για νέες καλλιέργειες. ∆εν προσεγγίζει τους εµπόρους για να κλείσει καλύτερες συµφωνίες».

∆εν είναι όµως µόνο θέµα διαπραγµατευτικής δύναµης. Είναι και ζήτηµα συνήθειας. «Εδώ και 30 χρόνια αρκετοί αγρότες έχασαν την επαφή µε την αγορά. Γιατί λόγω επιδοτήσεων δεν ασχολούνταν. Ενώ από τη δεκαετία του ‘90 τα ξένα φθηνά εργατικά χέρια τούς επέτρεψαν να δουλεύουν λιγότερο. Είναι δύσκολο να ανατραπούν αυτά τα βιώµατα», παρατηρεί ο κ. Ηλιόπουλος. Παράλληλα η συνεργασία των αγροτών συναντούσε κατά καιρούς και θεσµικά εµπόδια. Οπως τονίζει ο ερευνητής του ΕΘΙΑΓΕ, ο νόµος για τους συνεταιρισµούς από το 1914 που ψηφίστηκε µέχρι το 1970 άλλαζε κατά µέσον όρο δυόµισι φορές τον µήνα. Ενώ και σήµερα, πολλές ενώσεις δεν εκµεταλλεύονται την ευελιξία που τους δίνει η νοµοθεσία για να διαµορφώσουν το δικό τους καταστατικό και απλώς αντιγράφουν αυτό που τους έχει στείλει η ΠΑΣΕΓΕΣ.

Υπάρχουν όµως και οι εξαιρέσεις. Στην Κοζάνη οι 55 παραγωγοί φακής υπογράφουν µεταξύ τους συµβόλαιο που προβλέπει τις ποσότητες που θα παραχθούν στα χωράφια τους.

Και στο Κάτω Νευροκόπι ∆ράµας οι τοπικές πατάτες διανέµονται από τον συνεταιρισµό σε όλη την Ελλάδα. «Θα µπορούσε η Ελλάδανα παράγει µόνη της όση πατάτα χρειάζεται και να µην εξαρτάται από εισαγωγές. Στην ελεύθερη αγορά όµως όταν η τιµή της πατάτας Αιγύπτου είναι µικρότερη, ο έµπορος θα προτιµήσει αυτή», λέει ο Χαράλαµπος Γεωργιάδης, υπεύθυνος συσκευαστηρίου πατάτας στο Κάτω Νευροκόπι.

Τα τελευταία χρόνια υπάρχουν αγρότες που ψάχνουν νέες διεξόδους και τροφοδοτούν την αγορά κυρίως µε προϊόντα που εισάγουµε. Εκτός από τον κ. Ζιµπιλίδη που στράφηκε στις φακές, ο κ. Βογιατζής στη Θεσσαλονίκη καλλιεργεί ρεβίθια. «Γλιτώνω έτσι το κόστος των λιπασµάτων και εξοικονοµώ χρήµατα», λέει. Τα µέχρι τώρα στοιχεία δεν δείχνουν ότι η Ελλάδα µπορεί να εξασφαλίσει αυτάρκεια σε τρόφιµα όπως το κρέας, τα όσπρια ή κάποιες κατηγορίες φρούτων. Και η ιστορία που θυµάται ο κ. Ηλιόπουλος µε καµπάνιες που διαφήµιζαν στην Αυστρία τα ελληνικά φρούτα τη στιγµή που οι τουρίστες κατανάλωναν στη Ρόδο φρούτα από τη Γαλλία, δεν αποκλείεται να επαναληφθεί. 

Το κείμενο προέρχεται από "ΤΑ ΝΕΑ" 11 Ιουνίου 2011.

1 Ιουνίου 2010

Σχετικά με τα ελληνικά προϊόντα

Εν μέσω οικονομικής κρίσης παρουσιάζεται μια καλή ευκαιρία να αναπροσδιορίσουμε όλοι τις καταναλωτικές μας συνήθειες όχι μόνο ποσοτικά αλλά και ποιοτικά.. Καλώς η κακώς η κατανάλωση μετατρέπεται σε μια συνειδητή πράξη που εν τέλει θα καθορίσει το παρόν και το μέλλον μας γιατί η μικρή μεμονομένη πράξη του καθενός, όταν αθροίζεται γίνεται μαζική και κρίσιμη..
Έτσι μετά από πολλά χρόνια επιστρέφει η ανάγκη της χώρας μας για ανάπτυξη και μαζι με την ανάγκη επιστρέφει και η ευθύνη.

Σε ένα μέρος της η οικονομική κατάσταση της χώρας οφείλεται στο γεγονός ότι έχει συρρικνωθεί η εγχώρια παραγωγή με αποτέλεσμα το ισοζύγιο εισαγωγών και εξαγωγών να έχει χάσει την ισορροπία του.. με απλά λόγια , είμαστε ένα σπίτι που αγοράζει περισσότερα από όσα πουλάει κάτι που αναπόφευκτα οδηγεί στην κατάρρευση..
Με λίγα λόγια, αν το χρέος του κράτους είναι να προωθήσει και να γίνει αρωγός της εγχώριας ανάπτυξης , χρέος των καταναλωτών είναι να στηρίξουν αυτήν την προσπάθεια.
Πρέπει δηλαδή, πρώτα εμείς να δώσουμε την ώθηση σε εκείνες τις ελληνικές επιχειρήσεις που πιστεύουμε ότι αξίζουν τα λεφτά τους, ακόμα κι αν αυ΄το σημαίνει πως θα θυσιάσουμε την ποσότητα κερδίζοντας όμως σε ποιότητα..

Έτσι όσο τονώνουμε την ελληνική παραγωγή τόσο αυξάνουμε το χρήμα που κυκλοφορεί στην ελληνική αγορά καθώς μια επιχείρηση που παράγει στην Ελλάδα παίζει με χρήματα που γυρίζουν στο ίδιο τραπέζι..
Σκεφτείτε επίσης ότι αν η κάθε Ελληνική Οικογένεια στρέψει 500 ευρώ ετησίως σε ελληνικά προϊόντα, τότε για κάθε χίλιες οικογένειες, θα αυξηθεί άμεσα η ζήτηση ελληνικών προϊόντων κατά 500.000 ευρώ και θα δημιουργηθεί μια τελική κυκλοφορία χρήματος ισοδύναμη με περίπου 4.500.000 ευρώ στην αγορά!!

Ή πιο απλά, 1000 οικογένειες μπορούν να δημιουργήσουν 100-150 θέσεις εργασίας τουλάχιστον!!! Αλλάζοντας απλά την κατανάλωση από προϊόντα πολυεθνικών και από εισαγόμενα προϊόντα. Τελικά σκεφτείτε ότι αν όλοι μας υιοθετήσουμε μια τέτοια συνήθεια, τότε 1.000.000 οικογένειες θα μπορούσαμε να βοηθήσουμε στην πρόσληψη 100.000-150.000 συμπατριωτών μας..

Συνεπώς την επόμενη φορά σκεφτείτε μήπως..

Αντί για τυρί gouda ψωνίστε Λογάδι Ηπείρου ή Ελασσώνας ή Τρικαλινό ή Μακεδονικό Τυρί. Λιώνουν το ίδιο καλά στην πίτσα και στα τοστ και είναι πολύ πιο νόστιμα.
Αντί για Coca Cola, Pepsi Cola, αγοράστε αναψυκτικά Lux, Εψα, Νιγρίτα, Σουρωτή, Ξυνό Νερό, κ.ά.
Αντί για Heinekenκαι Amstel, αγοράστε Mythos, Genesis, Magnus Magister, Kraft, Βεργίνα, Πειραϊκή (δοκιμάσατε ποτέ;) ή προτιμήστε ελληνικά κρασιά.
Αντί για μακαρόνια Barilla, Misco που παράγονται από πολυεθνική, αγοράστε μακαρόνια Μέλισσα ή μικρών ελληνικών βιοτεχνιών.
Αντί για .. προσούτο, αγοράστε ελληνικά αλλαντικά.
Αντί για σκληρό τυρί Δανίας, αγοράστε ελληνικά κεφαλοτύρια (παράδειγμα Γκλίτσα, Όλυμπος, Δωδώνη και πολλά άλλα).
Αντί για γάλα εισαγωγής Βερόπουλου και Lidl αγοράστε γάλα ΑΓΝΟ, ΜΕΒΓΑΛ, Όλυμπος, ΔΕΛΤΑ, κ.α.
Αντί για Ουίσκυ, αγοράστε τσίπουρο, ούζο, τσικουδιά.
Αντί για σοκολάτες Nestle, αγοράστε σοκολάτες ΙΟΝ. Ελληνικό μέλι, ελληνικές μαρμελάδες, ελληνικές καραμέλλες.
Αντί για Marlboro, Camel των αγαπημένων αμερικάνων, αγοράστε ΚΑΡΕΛΙΑ, ΣΕΚΑΠ.
Αντι να ψωνίζετε από super markets Lidl, Aldi, Carrefour και άλλες δουλειές γερμανικών και ξένων συμφερόντων. να ψωνίσετε από ελληνικές εταιρίες π.χ. Αλέξανδρος, Αρβανιτίδης, Μασούτης κτλ ή μικρά μπακάλικα..

Ίσως η λύση είναι στις μικρές καθημερινές αλλαγές του τρόπου ζωής μας που όταν γίνονται μαζικά αλλάζουν τον κόσμο μας.. εξάλλου όπως έλεγε και ένα σοφός, πρέπει να γίνεις η αλλαγή που θες να δεις..

31 Μαΐου 2010

Άρθρο στο "ΕΘΝΟΣ" για τις εξαγωγές - εισαγωγές αγροτικών προϊόντων

Δημοσιεύθηκε στο σαββατιάτικο φύλλο του "ΕΘΝΟΥΣ", ένα ακόμη άρθρο σχετικά με τις εισαγωγές και εξαγωγές των αγροτικών προϊόντων στην χώρα μας. Το άρθρο είναι του Γ. Αποστολίδη.


Στην ελληνική ύπαιθρο δεν ευδοκιμούν οι... εξαγωγές


Δισεκατομμύρια ευρώ φεύγουν κάθε χρόνο από τη χώρα για εισαγωγή τροφίμων από την ΕΕ.
Οι μεγαλύτερες εισαγωγές αφορούν κρέατα και γαλακτοκομικά που αποφέρουν μεγάλα κέρδη στους αγρότες των εταίρων μας. ενώ το εμπορικό ισοζύγιο είναι μονίμως αρνητικό.

«Παρά τα 3-4 ΚΠΣ η παραγωγή μας έχει το ίδιο μέγεθος όπως πριν από 30 χρόνια. Ο μέσος κλήρος έμεινε σχεδόν ίδιος (42,6 στρέμματα), ενώ δεν φτιάξαμε μεγάλες μονάδες», λέει ο κ. Στ. Κλωνάρης, επ. καθηγητής Αγροτικής Οικονομίας στο Γεωπονικό Παν/μιο, και σημειώνει οτι οι αγρότες μας είναι μεγάλης ηλικίας χωρίς εξαγωγικό προσανατολισμό. Παράλληλα, βέβαια, άλλαξαν ριζικά οι διατροφικές μας συνήθειες...».

Ποσόστωση

«Στα γαλακτοκομικά υπάρχει ποσόστωση. Βάσει κανονισμών της ΕΕ δεν μπορούμε να παράγουμε πάνω από 720.000 τόνους για κάθε χρήση (παγωτό, γιαούρτι, τυρί), ενώ η κατανάλωση είναι πολύ μεγαλύτερη.
Σκεφτείτε οτι η κατά κεφαλήν κατανάλωση φέτας είναι 23 κιλά ετησίως και για κάθε κιλό φέτα απαιτούνται 3-4 κιλά γάλα», λέει ο καθηγητής κ.  Κλωνάρης.
«Στην παραγωγή κρέατος δεν διαθέτουμε μεγάλες ελεύθερες εκτάσεις βοσκής και συνεπώς έχουμε υψηλό κόστος διατροφής των ζώων. Κατ' επέκταση το βόειο κρέας δεν έχει ανταγωνιστική τιμή σε σχέση με τα εισαγόμενα.

Στα γεωργικά προϊόντα οι πολιτικές ευνοούσαν καλλιέργεια με μεγάλες επιδοτήσεις όπως καπνός, βαμβάκι, χωρις εξαγωγικό στόχο. Ποτέ δεν δόθηκε ώθηση π.χ. για να εξαγουμε σπαράγγια στη Γερμανία και οι όποιες εξαγωγές γίνονται από μεμονωμένους παραγωγούς.
Ποτέ δεν ευοδώθηκαν οι προσπάθειες να αυξηθεί η κτηνοτροφία και η παραγωγή να γίνει κατά 60% ζωική και 40% φυτική. Ακόμα και οι εκτάσεις που έχουν απελευθερωθεί από το βαμβάκι ή τον καπνό και θα μπορούσαν να γίνουν λειμώνες.
Υπάρχουν και κοινωνικά αίτια, καθώς η κτηνοτροφία απαιτεί εργασία 365 μέρες τον χρόνο, ενώ οι γεωργοί έχουν περισσότερο ελεύθερο χρόνο και την τεχνολογία για ποτίσματα. Η εκτροφή προβάτων δουλεύει σήμερα επειδή υπάρχουν πολλοί μετανάστες που μετακινούν το κοπάδι και ο κύριος επιβλεπει το άρμεγμα και την εμπορία προϊόντων».
16,7% έχει μειωθεί το αγροτικό εισόδημα

Η αλλαγή στις διατροφικές συνήθειες εδώ και μερικά χρόνια εκτίναξε τις εισαγωγές παράλληλα με τις ποσοστώσεις που επιβάλλει η Κομισιόν αλλά και την εγκατάλειψη της υπαίθρου και την παραγωγή προϊόντων που δεν αποτελούν τρόφιμα όπως ο καπνός και το βαμβάκι.
Σύμφωνα με στοιχεία από τον Σύνδεσμο Εξαγωγέων Βορείου Ελλάδος συνολικά η Ελλάδα δαπανά σχεδόν 1 δισεκατομμύριο ευρώ ετησίως ( 989.963. 000 ευρώ το 2009 ) μόνο για εισαγωγές κρεάτων όπου τη μερίδα του λέοντος κατέχουν Γερμανία, Γαλλία, Ολλανδία, Δανία και Ισπανία.
«Η έκρηξη των εισαγωγών και το έλλειμμα συνδέεται με την αύξηση κατανάλωσης αγαθών, το μικρό μέγεθος του βιομηχανικού τομέα και την αδυναμία αξιοποίησης καινοτόμων διαδικασιών που θα επέτρεπαν την ανταγωνιστικότητα» λέει ο κ. Σταύρος Ζωγραφάκης επ. καθηγητής αγροτικής οικονομίας στο Γεωπονικό Πανεπιστήμιο. «Οι εξαγωγές ως ποσοστό του ΑΕΠ είναι μόνο 6% στην προτελευταία θέση της Ε.Ε των 27 χωρών και οι δείκτες συνεχώς χειροτερεύουν».

«Ελλειμματικοί»

Την ίδια στιγμή, σύμφωνα με τον Πανελλήνιο Σύνδεσμο Εξαγωγέων, οι Ελληνες αγρότες βλέπουν μείωση του εισοδήματος το οποίο από το 2000 έως το 2009 έφτασε το 16,7%. Η τιμή του ελαιολάδου έπεσε κατά 20%, των μήλων 48%, των ροδάκινων 43%, των σιτηρών 40% και του γάλακτος 14%, χωρίς όμως οι καταναλωτές να αγοράσουν φθηνότερα προϊόντα... ενώ παράλληλα μειώνεται συνεχώς η φυτική και ζωική παραγωγή.
«Ειμαστε ελλειμματικοί στην παραγωγή, το κόστος έχει ανέβει και οι εμπορικές τιμές συνεχώς μειώνονται, ενώ δεν υπάρχει εθνική στρατηγική για παραγωγή προϊόντων του διατροφικού τομέα» λέει ο πρόεδρος της ΓΕΣΑΣΕ κ.Γιώργος Γωνιωτάκης και σημειώνει ότι τα τελευταία χρόνια υπάρχει έντονο φαινόμενο «ελληνοποιήσεων».



Υπάρχουν τόσο ΜΑΛΑΚΕΣ στην χώρα μας ;

Έως τώρα έχουν απαγορευθεί να εισέλθουν στην χώρα μας, 119 (!!!) τόνους σταφίδας, προερχόμενη από την .... Κίνα !!!! Και μάλιστα αυτή η ποσότητα του ακατάλληλου προιόντος, έχει αποκλεισθεί ΜΟΝΟ από τις υπηρεσίες της Νομαρχίας Πειραιά....

Άραγε πόση κινέζικη σταφίδα κυκλοφορεί στην ελληνική αγορά ;

Μα πόσο ΜΑΛΑΚΕΣ είμαστε ;

30 Μαΐου 2010

Εισαγόμενα προιόντα ίσον κερδοσκοπία και παραπληροφόρηση

Σε μελέτη της Νομαρχίας Πειραιά, που πρόσφατα αναρτήσαμε (βλέπε εδώ), διαπιστώσαμε το όργιο της κερδοσκοπίας που παρατηρείτε στην κατ' ευφημισμό ελεύθερη ελληνική αγορά τροφίμων και νωπών προιόντων.
Αυξήσεις πάνω από την "νόμιμη" αύξηση του ΦΠΑ και διαφορετική τιμολογιακή πολιτική των πολυεθνικών εταιριών στην χώρα μας σε σύγκριση με άλλες ευρωπαικές χώρες. Εδώ θα πρέπει να τονίσουμε ότι το μέγεθος της αγοράς σαφώς και παίζει κάποιο ρόλο. Η αγορά της Γερμανίας, της Γαλλίας ή της Μεγ. Βρετανίας είναι πολύ μεγαλύτερη από την αγορά της Ελλάδας. Το να παρατηρούνται όμως ακριβότερες τιμές σε ομοειδή προιόντα, πολυεθνικών εταιριών, μεταξύ Ελλάδας και Κύπρου π.χ., μας προξενεί αρνητική εντύπωση.

Το μεγάλο "φαγοπότι" βέβαια, σύμφωνα με την έρευνα της Νομαρχίας Πειραιά, γίνεται στα εισαγόμενα προιόντα.
Μια μεγάλη μερίδα του καταναλωτικού κοινού, θεωρεί ότι με την εισαγωγή προιόντων, καλύπτεται ένα κενό της "προβληματικής" ελληνικής παραγωγικής αλυσίδας. Από τον πρωτογενή τομέα (κυρίως αγροτικά προιόντα διατροφής) ώς και την βιοτεχνική ή βιομηχανική παραγωγή. Εν μέρει αυτό είναι αλήθεια.

Ας εστιάσουμε όμως λίγο την προσοχή μας στα "δικά" μας αγροτικά προιόντα. Γιατί εδώ και κάποια χρόνια το ισοζύγιο εισαγόμενων και εξαγόμενων φρούτων και λαχανικών, συνεχώς "γέρνει" προς όφελος των εισαγόμενων ; Γιατί μας ζαλίζουν όλοι οι "υπεύθυνοι" με την περίφημη θεωρία της βελτίωσης της ποιότητας ; Ποιά είναι η ελληνική θέση και άποψη για το πως ορίζουμε ένα ποιοτικό προιόν ; Γιατί θα πρέπει να συμφωνούμε με τον ορισμό του ποιοτικού προιόντος, όπως θέλουν να τον ορίζουν χώρες που η σχέση τους με τα φρούτα και λαχανικά, με την γαστρονομία και την υγιεινή διατροφή είναι όσο η σχέση των Ελλήνων με το άθλημα του ....... κρίκετ ;
Γιατί παράγουμε ένα φυσικό προιόν, όπως είναι η σουλτανίνα, σε διαφορετικά μεγέθη και σε ποικιλία χρωματικών αποχρώσεων, ανάλογα λέει με την χώρα των αγοραστών ;

Ας μας απαντήσει κάποιος, γιατί η αγορά των επιτραπέζιων σταφυλιών στην Αγγλία π.χ. έχει αρχίσει να μεταβάλλεται εδώ και καιρό, με κίτρινα σταφύλια Καλιφόρνιας και έγχρωμα σταφύλια από Τρίτες χώρες ; Σταμάτησαν οι Βρετανοί, να τους αρέσει η ξινή και καταπράσινη σουντανίνα ; Ή απλά δοκίμασαν κάτι πιο "εύγευστο" ;
Και στο κάτω κάτω της γραφής, αναρωτιόμαστε εάν υπάρχουν πολλά εισαγόμενα προιόντα και αγαθά, τα οποία είναι έτσι διαμορφωμένα, στην γεύση και στην εμφάνιση τους, ώστε να είναι προσαρμοσμένα στις ελληνικές συνήθειες, στις ελληνικές γεύσεις και στην ελληνική παράδοση ; Για παράδειγμα είναι πιο γλυκές οι ντομάτες των Κάτω Χωρών που μας έρχονται σε σύγκριση με τις ίδιες που στέλνονται στην γειτονική τους Γερμανία ; Το ουισκάκι από την Σκωτία ή την Ιρλανδία έχει διαφορετική γεύση και εμφάνιση απ'ότι το ίδιο έχει στις Σκανδιναβικές χώρες ; Το οποιοδήποτε ευρωπαϊκό τυράκι, μας στέλνετε στην Ελλάδα με πιο πιπεράτη γεύση ή όχι ;

Ας σταματήσουμε λοιπόν την παραπληροφόρηση και ας δούμε - έστω και στο και πέντε - τι μπορούμε αν αλλάξουμε στην αγροτική μας παραγωγή αλλά και στην προώθηση των παραγόμενων προιόντων. Μήπως αντί να προσπαθούμε να "κατασκευάσουμε" ένα φυσικό προιόν, όπως είναι τα φρούτα και τα λαχανικά , σε πολλές γευστικές και χρωματικές εκδόσεις, θα πρέπει να αγωνιστούμε όλοι μας και ο καθένας στον τομέα του, ώστε να αλλάξουμε ή καλύτερα να μάθουμε τους καταναλωτές, ΤΙ και ΠΩΣ είναι ένα ποιοτικό γευστικό, ελληνικό φρούτο ή λαχανικό ;

Εκτός εάν θέλουμε να βρίσκουμε στα ράφια των σούπερμάρκετ, δίπλα από τα δικά μας γευστικότατα πορτοκάλια, εμφανίσιμα μεν αλλά άνοστα νοτιοαφρικάνικα και κυπριακά πορτοκάλια και μανταρίνια. Όπως επίσης τα ζουμερά αλλά άγευστα λεμόνια Αργεντινής, τα ευπαρουσίαστα αλλά άνοστα ιταλικά λαχανικά, τις όμορφες κατακόκκινες αλλά δίχως νοστιμιά και άρωμα ντομάτες Βελγίου.

Τέλος θα πρέπει να σημειώσουμε τα υπερκέρδη των εισαγωγέων αλλά και των υπολοίπων διακινητών των εισαγόμενων προιόντων, κυρίως αυτών που προέρχονται από Τρίτες χώρες. Έχει αποδειχθεί πλέον και είναι σε όλους γνωστό, ότι τα περιθώρια κέρδους που υπάρχουν σε αυτά τα προιόντα είναι πολύ περισσότερα απ' ότι τα ίδια ελληνικής προέλευσης. Όταν μάλιστα "βαπτίζονται" και "πλασάρονται" σαν ελληνικά τότε τα κέρδη πολλαπλασιάζονται. Με τελικούς χαμένους τους αντίστοιχους έλληνες αγρότες και παραγωγούς αλλά και τους έλληνες καταναλωτές.
Ίσως το ισχυρό πλέον "καρτέλ" των εισαγωγέων, σαμποτάρει με όλες του τις δυνάμεις, την ανάπτυξη της ελληνικής γεωργίας και την αλλαγή στην νοοτροπία των ελλήνων παραγωγών.

Θέλουμε λοιπόν να αλλάξουμε τα πράγματα, εν μέσω της κρίσης ή θα πάμε μια ώρα νωρίτερα στον πάτο ;

28 Μαΐου 2010

Στοιχεία σοκ για τα εισαγόμενα προϊόντα

Από το σημερινό φύλλο των "ΝΕΩΝ" δανειστήκαμε το παρακάτω άρθρο. Διαβάστε ότι αφορά τα εισαγόμενα προιόντα......

Έως και 451% πάνω οι τιμές στα ράφια - Στοιχεία σοκ για τα εισαγόμενα προϊόντα

  Τα αποτελέσματα 5 διαφορετικών ερευνών που πραγματοποίησαν μικτά κλιμάκια ελέγχου από διάφορες υπηρεσίες της Νομαρχίας για τη διαμόρφωση των τιμών στην αγορά παραχώρησε την Παρασκευή (28/05) ο Νομάρχης Πειραιά, Γιάννης Μίχας, κατά τη διάρκεια Συνέντευξης τύπου με θέμα «Στρεβλώσεις της αγοράς και δυνατότητες προστασίας των καταναλωτών».

Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της έρευνας, ακόμη και σήμερα, Μάιο του 2010, οι ανατιμήσεις στις μέσες τιμές των προϊόντων είναι περισσότερες από τις μειώσεις.
Μετά την αύξηση του ΦΠΑ κατά μια ποσοστιαία μονάδα στις 15/3, η μέση τιμή σε ένα μεγάλο αριθμό προϊόντων αυξήθηκε πέραν της αύξησης του ΦΠΑ. Σε ορισμένες περιπτώσεις δεν υπήρξε δηλαδή συγκράτηση αλλά υπέρβαση και αυτής της αύξησης του ΦΠΑ.

Σε εισαγόμενα από χώρες εκτός Ε.Ε. προϊόντα μπορεί η τιμή τους από το Τελωνείο στο ράφι να αυξηθεί έως και 451 %.
Οι πολυεθνικές έχουν αναγάγει την προωθητική ενέργεια και τις προσφορές σε επιστήμη που πλήττει ουσιαστικά το εισόδημα των καταναλωτών.
Τα προϊόντα των ίδιων πολυεθνικών εταιρειών, στις ίδιες πολυεθνικές αλυσίδες σούπερ μάρκετ πωλούνται με διαφορετική τιμολογιακή πολιτική στην Ελλάδα και στην κοντινή μας Κύπρο. Το 75 % των προϊόντων που συγκρίναμε (οι τιμές προέρχονται από το Παρατηρητήριο Τιμών του Υπουργείου Εμπορίου της Κύπρου) πωλείται ακριβότερα στην Ελλάδα σε σχέση με τη μεγαλόνησο σε ποσοστά που ξεκινούν από 6,35 % έως 63,79 %. 

Πιο αναλυτικά, ως προς τα αποτελέσματα των μηνιαίων τιμοληψιών τους τελευταίους μήνες διαπιστώθηκαν τα εξής :

Τι διαπιστώθηκε τους τελευταίους μήνες :
Κάθε μήνα τους τελευταίους τρεις μήνες, τα προϊόντα των οποίων οι μέσες τιμές έχουν ανατιμηθεί είναι περισσότερα από αυτά των οποίων οι τιμές έχουν μειωθεί.
Οι τιμοληψίες μάλιστα του μηνός Μαΐου 2010 σε σύγκριση με τον προηγούμενο φέρνουν στο φως ανατιμήσεις σε 49 προϊόντα οι οποίες έφτασαν έως και το 8 %. 

Πετρελαιοειδή
Οι τιμές της βενζίνης ελήφθησαν μετά και την ενσωμάτωση της διπλής αύξησης του Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης και του ΦΠΑ. Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι τόσο σε σύγκριση με πέρσι όσο και σε σύγκριση με τον προηγούμενο μήνα οι μέσες τιμές των καυσίμων έχουν ανέβει κατακόρυφα.
Ειδικότερα, σε σύγκριση με τον προηγούμενο μήνα (Απρίλιος 2010) η μέση τιμή της αμόλυβδης ανέβηκε κατά 3,175 %. Σε σύγκριση με πέρσι (Μάιος 2009) η μέση τιμή της αμόλυβδης ανέβηκε κατά 54,746 %. 

Τιμές προϊόντων πριν και μετά την αύξηση του ΦΠΑ :
Τα αποτελέσματα της έρευνας έδειξαν ότι η εικόνα διαφέρει από σούπερ μάρκετ σε σούπερ μάρκετ και από προϊόν σε προϊόν.
Σε όλα ωστόσο τα σούπερ μάρκετ διαπιστώθηκαν αυξήσεις που υπερέβησαν την αύξηση του ΦΠΑ.

Εισαγόμενα από τρίτες χώρες προϊόντα φυτικής προέλευσης :
Η έρευνά απέδειξε ότι οι τιμές των εισαγόμενων προϊόντων από το Τελωνείο μέχρι το ράφι εκτοξεύονται σε ποσοστά σοκ από 182,83 % έως 451 %.

Σύγκριση με τις τιμές της Κύπρου :
Σύμφωνα με τον κ. Μίχα, οι τιμές που θα παρουσιάζονται δεν επιδέχονται αμφισβήτηση διότι δεν είναι δικές μας, δεν είναι αποκυήματα της φαντασίας μας. Είναι οι επίσημες τιμές Υπεραγορών της Κύπρου σύμφωνα με την πλέον πρόσφατη ανακοίνωση που εξέδωσε το Υπουργείο Εμπορίου της Κυπριακής Δημοκρατίας το οποίο τηρεί Παρατηρητήριο Τιμών σε μεγάλες πόλεις της μεγαλονήσου.
“Από τη μεριά μας πήραμε τις τιμές επώνυμων προϊόντων συγκεκριμένης πολυεθνικής αλυσίδας από τρεις διαφορετικές πόλεις της Κύπρου και τις συγκρίναμε με τις αντίστοιχες τιμές που το ίδιο προϊόν στο ίδιο ακριβώς σούπερ μάρκετ πωλείται στην Ελλάδα, στον Πειραιά.
Η έρευνα μας έδειξε ότι το 75 % των προϊόντων που συγκρίναμε πωλούνται ακριβότερα στην Ελλάδα σε ποσοστά που ξεκινούν από 6,35 % έως 63,79 %. Και μιλάμε για τα ίδια ακριβώς προϊόντα. Σας παραθέτουμε τον παρακάτω συγκριτικό πίνακα”, τόνισε ο ίδιος.

Οι προτάσεις προς την κυβέρνηση :
“Από όσα σας παραθέσαμε και από όσα ακόμη έχουν κατά καιρούς ακουστεί για τις στρεβλώσεις της αγοράς βγαίνει το συμπέρασμα ότι ο Έλληνας καταναλωτής είναι έρμαιο των διαθέσεων της αγοράς, απροστάτευτος και εγκλωβισμένος στη μέγγενη μεγαλοσυμφερόντων.
Δεν μπορούμε όμως άλλο να διαπιστώνουμε, ότι ο Έλληνας εργαζόμενος αναγκάζεται ν’ αγοράζει βασικά καταναλωτικά είδη σε τιμές ακριβότερες απ’ ότι ο Γερμανός, ο Βέλγος, ο Γάλλος, ο Κύπριος συνάδελφός του, παρότι εκείνοι έχουν και μεγαλύτερες μισθολογικές απολαβές. Και όλα αυτά επειδή κάποιοι δεν είναι διατεθειμένοι να χάσουν ούτε ένα ευρώ από τα κέρδη τους και μάλιστα την πιο κρίσιμη ώρα, την ώρα που ο ελληνικός λαός ματώνει.
Για τον λόγο αυτό διαμορφώσαμε και καταθέτουμε τις εξής προτάσεις :
Να μειωθούν 10 % όλες οι τιμές των προϊόντων στη λιανική. Καμία αύξηση να μην γίνει χωρίς έγκριση του αρμόδιου Υπουργείου. Δεν μιλάμε για συμφωνία κυρίων αλλά για τη συνεισφορά των κυρίων, προκειμένου να επιβιώσουν οι συμπολίτες μας. Καλούμε το αρμόδιο υπουργείο να ελεγξει την δυνατότητα να τεθούν σε διατίμηση βασικά προιόντα καθώς και τα καύσιμα απο το σημείο παραγωγής μέχρι τα βενζινάδικα.
Οι προσφορές που λειτουργούν ως στάχτη στα μάτια για τις πραγματικές τιμές να καταργηθούν. Θέλουμε μία τιμή στο ράφι ξεκάθαρη και αποσαφηνισμένη.
Να προσφύγει άμεσα η χώρα μας στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή Ανταγωνισμού καταγγέλλοντας τις Πολυεθνικές Εταιρείες για τις ενδο - ομιλικές συναλλαγές. Τα στοιχεία από την Κύπρο του Υπουργείου Εμπορίου ενδεχομένως μπορεί να αποβούν εξαιρετικά χρήσιμα. Αν δεν υπάρξει προσφυγή θα προσφύγουμε εμείς μαζι με καταναλωτικές οργανώσεις στην ευρωπαική επιτροπή ανταγωνισμού.
Να λειτουργήσει επιτέλους ουσιαστικά και να παρέμβει άμεσα η Επιτροπή Ανταγωνισμού δίνοντας το στίγμα της μηδενικής ανοχής σε πρακτικές αισχροκέρδειας όπως των εισαγόμενων προϊόντων που σας παρουσιάσαμε και των δήθεν εκπτώσεων. Εμείς συλλέγουμε στοιχεία για να προσφύγουμε επίσης μαζί με καταναλωτικές οργανώσεις στην Επιτροπή Ανταγωνισμού.
Να ενεργοποιηθεί άμεσα η αρμόδια Γραμματεία Εμπορίου. Να αφήσουμε τις ανεξάντλητες συζητήσεις και να περάσουμε στις πράξεις. Να ζητήσει τη συνεργασία με τις υπηρεσίες των Νομαρχιών, με την ΕΝΑΕ με την οποία δεν έχει γίνει καμία συνάντηση μέχρι σήμερα.
Η κυβέρνηση να αντιμετωπίσει την αποσπασματικότητα και τον κατακερματισμό του συστήματος ελέγχου της αγοράς. Το σύστημα ελέγχου είναι τρωτό διότι είναι κατακερματισμένο και χωρίς κεντρικό συντονισμό, την ίδια στιγμή που ειδικά τα ζητήματα της ακρίβειας όπως και της αισχροκέρδειας χρήζουν ειδικού σχεδίου αντιμετώπισης.
Να αυστηροποιηθούν οι ποινές για παραβάσεις αισχροκέρδειας και να υπάρξει πρόβλεψη άμεσης επιβολής και είσπραξης προστίμου απο τους ελεγκτές.
Να καθιερωθεί η ιχνηλασιμότητα των τιμών ώστε για κάθε προϊόν να γνωρίζουμε πως διαμορφώνεται η τιμή του από το χωράφι έως και το ράφι (μπορούν να αξιοποιηθούν τα bar code).
Να υλοποιηθεί η πρότασή μας για λειτουργία διατροφικού Τειρεσία που θα λειτουργήσει ως μέτρο προστασίας της δημόσιας υγείας, δημοσίων οργανισμών όπως τα νοσοκομεία και καταπολέμησης του αθέμιτου ανταγωνισμού”, κατέληξε ο κ. Μίχας.

25 Νοεμβρίου 2009

Σκοπιανά σταφύλια με φυτοφάρμακα

Από την Ελευθεροτυπία (24 Νοεμβρίου 2009):

"Μετά τα επικίνδυνα για κατανάλωση, λόγω μεγάλης περιεκτικότητας φυτοφαρμάκων, αχλάδια τουρκικής προέλευσης, εντοπίστηκαν ύστερα από ελέγχους και 80 τόνοι σκοπιανά σταφύλια, τα οποία δύο εισαγωγείς -ο ένας με τουρκικό ονοματεπώνυμο- επρόκειτο να εκτελωνίσουν στην Κατερίνη.

Σύμφωνα με την κοινοτική νομοθεσία, έπρεπε ή να καταστραφούν ή να επιστραφούν στη FYROM, αλλά μετά την απαγόρευση της εισαγωγής τους οι δύο έμποροι κατάφεραν να τα προωθήσουν στη ρουμανική αγορά. Επειδή υπάρχουν υπόνοιες για κύκλωμα διακίνησης, ερευνάται η όλη διαδικασία και αναμένεται η επιβολή κυρώσεων."

Ερωτήματα "Αγριάδας" :

  1. Η FYROM σαν γείτονα χώρα, έχει την ίδια περίοδο τρυγητού με την Ελλάδα, άρα δεν τίθεται ζήτημα εισαγωγής "φρέσκων" σταφυλιών.
  2. Η Ρουμανία είναι κοινοτική χώρα. Μήπως οφείλαμε να τους προστατέψουμε από την εισαγωγή επικίνδυνων σταφυλιών τρίτων χωρών, συμβάλλοντας στην λειτουργία της κοινοτικής προτίμησης;
Αποδεικνύεται για μια ακόμη φορά ότι ο μεγαλύτερος κίνδυνος της Ελληνικής Γεωργίας, είναι οι εισαγωγείς φρούτων και λαχανικών. Για τον απλούστατο λόγο ότι, προωθούν τα συγκεκριμένα προϊόντα, όχι λόγω της ποιότητας τους, αλλά λόγω του χαμηλότερου κόστους τους. Τούτο σημαίνει μεγαλύτερο περιθώριο κέρδους για όλους σχεδόν τους κρίκους αυτής της αλυσίδας.
Όλους εκτός από τους καταναλωτές !!!!!. Απλά και σταράτα.




24 Νοεμβρίου 2009

Η Παραγωγή Τροφίμων να αναδειχτεί σε στρατηγικής σημασίας κλάδο ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας.

Από την http://lesvos.wordpress.com "δανειζόμαστε" το άρθρο του Δημήτρη Χαμπίδη, γεωπόνου μελετητή. Το συνυπογράφουμε ανεπιφύλακτα και θα μπορούσαμε να προσθέσουμε στα προϊόντα που αναφέρει, και τα "δικά" μας κορινθιακά, όπως σταφύλια, βερύκοκα, κ.άλ.

Ακολουθεί το άρθρο:

Σήμερα ο κλάδος των τροφίμων είναι η μεγαλύτερη βιομηχανία στην Ευρώπη. Στην Ελλάδα, αποτελεί βασικό κλάδο της οικονομίας μας, χωρίς μέχρι σήμερα να υπάρχει μια στρατηγική πολιτική. Όλα έχουν εναποτεθεί στον αυτόματο πιλότο.
Τα στοιχεία είναι κάτι περισσότερο από αποκαλυπτικά:
Το 2008 η εγχώρια βιομηχανία τροφίμων συνεισέφερε το 2,8% του ΑΕΠ, παρήγαγε το 25,2% της συνολικής προστιθέμενης αξίας και έδωσε εργασία στο 22,2% των απασχολουμένων στη μεταποίηση. Παράλληλα, για άλλη μια χρονιά αναδείχτηκε πρωταθλητής στην εξωστρέφεια, συνεισφέροντας συνολικά το 17,9% των ελληνικών εξαγωγών.

Επιπλέον, σε ένα χρονικό διάστημα που το σύνολο της εγχώριας μεταποιητικής παραγωγής μειώθηκε κατά 4,2%, συνεπεία της χρηματοοικονομικής κρίσης, η βιομηχανία τροφίμων είδε την παραγωγή της να αυξάνεται το 2008 κατά 1,2%. Ταυτόχρονα, οι τιμές της συνέχισαν την ανοδική τους πορεία, «τσιμπώντας» ένα επιπλέον 6,9%, τιμή χαμηλότερη μεν του +11,4% που κατέγραψε το σύνολο της εγχώριας μεταποίησης, επηρεασμένη ωστόσο από το αυξημένο κόστος των πρώτων υλών το περασμένο έτος.

Ταυτόχρονα, η παραγωγή τροφίμων είναι και κλάδος που μπορεί να στηριχτεί σε ήπιες μορφές μικρών φιλικών προς το περιβάλλον μονάδων . Η Ελλάδα σαν μια κατ εξοχήν αγροτική χώρα που έχει ιδανικές συνθήκες παραγωγής τροφίμων υψηλής ποιότητας και θρεπτικής άξιας λόγω του κλίματος (ηλιοφάνεια, μικροκλίματα , παράδοση στην οικογενειακή προσωπική μορφή παραγωγής), θα μπορούσε να έχει δυναμική παρουσία στον κλάδο αυτό. Αντί αυτού, οι εφαρμοζόμενες πολιτικές χρόνια τώρα έχουν απαξιώσει σε εξευτελιστικό επίπεδο ακόμα και παραδοσιακά ποιοτικά αγροτικά προϊόντα.

Αναφέρω ενδεικτικά παραδείγματα: Το λάδι μοναδικής ποιότητας ελληνικό προϊόν, και όμως το πουλάμε ακόμη σε βυτία και οι αγοραστές αφού το νοθεύσουν το πουλάνε σαν φάρμακο η έδεσμα. Τα δημητριακά μας που έπρεπε να είναι σήμερα μόνο για παιδικές τροφές και προϊόντα επώνυμα, πωλούνται μαζί με της βόρειας Ευρώπης τα οποία είναι μόνο για ζωοτροφές και αυτές χαμηλής ποιότητας και περιέχουν και μεταλλαγμένα. Τα φρούτα και λαχανικά μας δεν είναι αναγνωρίσιμα στις εγχώριες και διεθνείς αγορές. Στην κομπόστα ροδάκινο, ενώ είχαμε την πρώτη θέση στην παγκόσμια αγορά, οι καταναλωτές βλέπουν στην ετικέτα την αλυσίδα διανομής και πουθενά την ένδειξη ελληνικό ροδάκινο. Τα κρέατα μας, με τον τρόπο εκτροφής και τις ελληνικές ζωοτροφές άντεξαν σε όλα τα σκάνδαλα των τελευταίων χρονών. Και όμως εισάγουμε το 75% του μοσχαρίσιου κρέατος και 70% του χοιρινού.
Το πιο χαρακτηριστικό όμως παράδειγμα είναι ο τομέας των γαλακτοκομικών προϊόντων. Η χώρα μας, σαν εισαγωγέας τροφίμων μόνο για γαλακτοκομικά πληρώνει σε συνάλλαγμα τόσο, όσο και για πετρέλαιο. Παρά την κατοχύρωση της φέτας μας αποκλειστικά σε Ελληνικό προϊόν και ενώ εκτιμάται ότι η παγκόσμια αγορά της φέτας μπορεί να απορροφήσει 500.000 τονους, η Ελλάδα παράγει σήμερα 120.000 από τους οποίους οι 80.000 καταναλώνονται στην εσωτερική αγορά. Μια σοβαρή πολιτική στρατηγικής σημασίας, θα βάλει σαν στόχο την παραγωγή των 500.000 τόνων φέτας, που σημαίνει 30.000 χιλιάδες νέες κτηνοτροφικές μονάδες οικογενειακής μορφής με παραγωγή 50.000 κιλά γάλα ετησίως/ μονάδα και θα έχει τα παρακάτω αποτελέσματα:

Α) Την δημιουργία 100.000 χιλιάδων θέσεων εργασίας άμεσα και 50.000 έμμεσα (στην παραγωγή ζωοτρφών, στις κατασκευές, στην μεταποίηση του γάλακτος και σε υπηρεσίες στήριξης κ.λ.π.) .
Β ) Αναστροφή της διατροφικής εξάρτησης της χώρας. Οι εισαγωγές κρέατος αποτελούν το 21% και οι εισαγωγές γάλακτος -γαλακτικομικών το 16% των συνολικών γεωργικών μας εισαγωγών. Αποτέλεσμα περίπου 1,5 δισεκατ. Ευρώ να δαπανώνται κάθε χρόνο για εισαγωγές κρεάτων και γαλακτοκομικών Για αυτό απαιτείται .ανατροπή της σχέσης φυτικής-ζωικης παράγωγης 70/30.
Γ) Εξοικονόμηση πολύτιμου συναλλάγματος (να πως θα βρεθούν τα λεφτά για κοινωνικές παροχές και βελτίωση του βιοτικού επιπέδου των εργαζομένων ).
Γ) Διατήρηση του πληθυσμού στην ύπαιθρο, και την περιβαλλοντική στήριξη των ορεινών περιοχών.
Δ)Το λάδι και η φέτα μπορούν και πρέπει να γίνουν οι κράχτες, τα «γκεσέμια», στις εξαγωγές των ελληνικών προϊόντων και να απευθύνονται στην ελίτ της ευρωπαϊκής και παγκόσμιας αγοράς σαν προϊόντα ποιότητας –πιστοποιημένα και διαφοροποιημένα από τα αντίστοιχα φθηνά, μεταλλαγμένα, χαμηλής ποιότητας και επικίνδυνα των τρίτων χωρών η ακόμη και της βόρειας Ευρώπης .
Ε) Οι έλληνες της διασποράς και οι τουρίστες που επισκέπτονται την χώρα μας αλλά και η μοναδική μας Ιστορία είναι μοναδικά –αποκλειστικά πλεονεκτήματα για την προώθηση των προϊόντων μας στην παγκόσμια αγορά.

Αυτό που χρειάζεται είναι πολιτική επιλογή και ισχυρή πολιτική βούληση για σύγκρουση με τα συμφέροντα των εισαγωγέων και των μεγαλεμπόρων. Σύγκρουση και ριζική αλλαγή της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής που στηρίζει τα βιομηχανοποιημένα αγροτικά προϊόντα του Βορά.
Και φυσικά απαιτείται η συγκρότηση νέων συλλογικών φορέων διαχείρισης των αγροτικών προϊόντων με νέου τύπου σύγχρονες, ισχυρές, διαφανείς, αποδοτικές και δημοκρατικές συλλογικές μορφές (συνεταιρισμοί, ομάδες παραγωγών), σε όλη την αλυσίδα παραγωγής, διακίνησης, μεταποίησης και εμπορίας αγροτικών προϊόντων, που θα τα προωθούν μέχρι τον καταναλωτή.

(http://lesvos.wordpress.com/2009/11/24/22-11/#more-11332)